Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilen 1178 parsel sayılı taşınmaz ile ....plakalı traktörün davalı eş adına kayıt ve tescil edildiğini, ev eşyalannın da birlikte alındığını açıklayarak, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak taşınmaz için 5000 TL, traktör için 3000 TL, ev eşyaları için 1000 TL katılma alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davacı 05.10.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle taşınmaz için talebini 10.000 TL'ye, traktör içinse 5000 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, niza konusu taşınmazın evlilik öncesi maliki olduğu kişisel malı dairenin satış parasıyla alındığını, traktörün bedelinin ise babası tarafından karşılandığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, edinilmiş mal oldukları gerekçesiyle taşınmaz ve traktöre ilişkin davanın kısmen kabulüne, taşınmaz için fazla hak saklı tutularak 5000 TL'nin, traktör içinse 946,50 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, eşyalara ilişkin davanın usulden reddine karar verilmiştir. Hükmün kabule ilişkin bölümü davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 12.04.2002 tarihinde evlenmiş, 15.04.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 13.09.2011 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur. Dava konusu tarla vasıflı 1178 parselde 07.07.2006, 13.07.2006 ve 17.08.2006 tarihlerinde pay satın alımlarıyla tevhiden 328/336 pay davalı adına kayıtlıdır... plakalı traktör ise 13.11.2006 tarihinde davalı eş adına tescil edilmiştir.
TMK'nun 179.maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır. Taraflar arasında başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK'nun 202.maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler. Dava konusu taşınmaza ilişkin paylar ve traktörün edinildiği tarihler itibariyle eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/2.maddesine göre boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dava, TMK'nun 219, 231 ve 236. maddelerine dayalı katılma alacağı isteğine ilişkindir. TMK'nun 231 .maddesine göre artık değer, eklenmeden ve denkleştirmeden elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere, her eşin edinilmiş mallarının toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan miktardır. Davacı eş, hesaplama sonucu ortaya çıkan artık değerin yarısı oranında hak sahibi olur.
Temyiz incelemesine konu dava, boşanma davasında karşı dava olarak açılmış ve tefrik edilmiştir. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, traktöre ilişkin davada mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, hükmedilen katılma alacağına TMK'nun 239.maddesi gereğince karar tarihi yerine dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de bu hususta açık temyiz olmadığına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına,
bu tür davalarda fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet kuralının da gözetilmesi gerektiğine göre davalı vekilinin dava konusu traktöre ilişkin katılma alacağına dair yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün buna ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Davalı vekilinin taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince; edinilmiş mallara katılma rejiminde evlilik birliği içinde edinilen bir mal kural olarak edinilmiş mal sayılır. Bir malın eşlerden birine ait olduğunun ispat yükü TMK.nun 6 ve 222.maddesine göre iddia edene aittir.
Davalı eş, davaya konu taşınmazın evlilik öncesi 10.11.2000 tarihinde satın aldığı ....'daki dava dışı 2504 ada 3 parselin 21.12.2005 tarihinde satışından gelen parayla alındığını, başka bir anlatımla kişisel malının yerine geçen değer olduğunu ileri sürmüştür.
12.04.2011 tarihli yargılama oturumunda dinlenen davalı tanığı .... de beyanında "...davalının sahibi olduğu ...'daki evini 2005 yılında 25.000 TL'ye satın aldığını, parasını nakten davalıya ödediğini, davalının da gidip dava konusu kendilerine yakın olan tarlayı aldığını..." bildirmiştir. Aynı celse hazır bulunan davacı asıl da "...Tanık beyanına bir diyeceği olmadığını, davalının evlenmeden sahibi olduğu evi satarak dava konusu tarlayı aldığını.." beyan etmiştir.
Bu halde, gerek davalının tapu kayıtları ve tanık beyanıyla doğrulanan savunması, gerekse davacı asılın açıklamalarına göre nizalı taşınmazın davalının kişisel malı olduğu kanıtlanmıştır. Taşınmaza ilişkin davanın bu nedenle reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün taşınmaza dair katılma alacağına ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, yine 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK'nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 45,45 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.