Davacı F.. S.. vekili dava dilekçesinde, davacı ve davalının evli iken boşandıklarını, evlilik birliği içinde 2002 öncesi ve sonrasında olmak üzere edinilen iki adet taşınmazın davalı koca adına tescil edildiğini, bu taşınmazlardan 2004 yılında edinilen 16219 ada 3 parsel 15 sayılı meskenin satın alınması sırasında davacıya ait 150 gram altın kullanıldığını ve ayrıca davalı adına açılmış bulunan banka hesabında 10.000 TL bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, 1612 ada 3 parsel 15 nolu mesken ve bankada bulunan para üzerindeki 20.000 TL katılma ve değer artış payı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacının taşınmazın alımında herhangi bir katkısı bulunmadığını, bankada bulunduğu iddia edilen paranın da, müşterek çocuğun düğününde kullanıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, bankada bulunduğu iddia edilen para ve 16219 ada 3 parsel 15 numaralı meskenden kaynaklanan katılma alacağı isteğinin reddine ve taşınmazın edinilmesindeki katkısı nedeniyle değer artış payı isteğinin kabulü ile 5.049 TL değer artış payı alacağının davalıdan, karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi üzerine; Hüküm, davacı vekili tarafından taşınmaz üzerindeki katılma alacağı isteğine ilişkin olarak temyiz edilmiştir.
Taraflar 17.08.1991 tarihinde evlenmişler, 21.01.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 12.07.2009 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediğinden eşler arasında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 21.01.2008 tarihine kadar TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dosya kapsamı ve dava dilekçesindeki açıklamalara göre; davacı vekillerinin talebi taşınmaz üzerindeki değer artış payı ve katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması ve TMK'nun 227.maddesi hükümleri uyarınca; eşlerden birinin, diğerine ait malın edinilmesine,
iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında değer artış payı alacağının belirlenmesi gerekir.
Dava konusu 16219 ada 3 parsel 15 numaralı mesken nitelikli bağımsız bölümün 2004 yılında satın alınarak davalı koca adına tescil edildiği ve taşınmazın edinilmesinde davacıya ait 150 gram altının kullanıldığı davacı vekili tarafından iddia edilerek taşınmaz üzerindeki değer artış payı ve katılma alacağı istenmiş ve davalı tarafından taşınmazın edinme tarihine yönelik bir itirazda bulunulmamış ise de, taşınmazın tapu kaydı dosya kapsamında bulunmamaktadır. Bu halde mahkemece öncelikle taşınmaza ilişkin tapu kaydı ilk oluştuğu tarihten itibaren tedavülleri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek edinilmiş mal olup olmadığı üzerinde durulmalıdır.
Taşınmazın 01.01.2002 tarihinden sonra edinildiğinin tespit edilmesi halinde, kural olarak taşınmaz edinilmiş mal olarak kabul edileceğinden yukarıda açıklandığı üzere, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması gereklidir.
Somut olayda 01.01.2002 tarihinden sonra davalı adına tescil ediliğinin tespiti halinde kişisel mal iddiası TMK'nun 6.maddesi gereğince davalı tarafından usulüne uygun olarak ispat edilmediğinden aynı Yasa'nın 222/son maddesine göre edinilmiş mal niteliğinde kabul edilmesi gereken taşınmazın karar tarihine en yakın tarihteki değerinden TMK'nun 227. maddesi uyarınca davacı lehine belirtilen değer artış payı alacağı miktarı düşüldükten sonra, kalan miktarın yarısının davacının taşınmaz üzerindeki katılma alacağını oluşturduğu gözönünde bulundurularak,
sonucuna göre bir karar vermek gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 255,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.