Davacılar 16.06.2009 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; kadastro çalışmalarında dava konusu 184 ada 11, 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına tespit ve tescil edildiğinin oysaki bu taşınmazların kapsamında kalan 5 dönümlük kısmının kendilerine ait olduğunu, halende zilyetliğin kendilerinde bulunduğunu ileri sürerek bu yerin davalılara ait tapudan iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.
Davalı M.. B.. 21.07.2009 günlü ilk oturumda, davacıların kendilerine ait olduğunu iddia ettikleri yer ile kendisine ait taşınmaz arasında sınır bulunduğunu keşifte kendi yerini ve davacıların yerini göstereceğini beyan etmiştir. Öteki davalılara dava dilekçesi yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesine karşın oturumlara katılmamışlar ve yanıtta vermemişlerdir.
Mahkemece, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Hakkındaki Yasa ile 5578 sayılı bu Kanunda değişiklik yapılmasına ilişkin Yasa hükümlerinden bahsedilerek dava konusu taşınmazların ifrazının mümkün olmadığından ve davacıların dilekçelerinde müşterek mülkiyet bulunmasına dair herhangi bir talepleri de bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm, süresi içerisinde davacılar tarafından müşterek dilekçeleriyle bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazlara ilişkin kadastro tutanakları ile çap kayıtları getirilmiştir. 184 ada 11 parsel sayılı taşınmaz tarla niteliğiyle 4811,52 m2 olarak senetsizden, 02.10.2000 tarihinde A. oğlu M.. B.. adına tespit görmüş, itirazsız olarak 01.12.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Çap kaydı dava tarihi itibariyle halen adı geçen kişi adınadır.
184 ada 12 nolu parsel 4877,85 m2 olarak tarla niteliğiyle, senetsizden, 02.10.2000 tarihinde İ. kızı E.. Y.. adına tespit görmüş ve itirazsız olarak 01.12.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Çap kaydı adı geçen adınadır. 184 ada 13 parsel 9700,38 m2 olarak tarla niteliğiyle senetsizden, 02.10.2000 tarihinde, A. oğlu K.. B.. adına tespit görmüş itirazsız olarak 01.12.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Çap kaydı adı geçen adınadır.
Dosyada mevcut nüfus kayıtlarına göre, tapu maliki E.. Y.. 15.09.1970 tarihinde ölmüştür. Diğer bir anlatımla kadastro tespiti ölü kişi adına yapılmış ve kesinleşmiştir.
TMK'nun 28. maddesi ve 04.05.1978 tarih 4/5 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca ölü kişi aleyhine dava açılmaz ve mirasçılar dahili davaya göre davaya dahil edilemez. Ayrıca taraflarca davanın hazırlanması prensibi söz konusudur. Bu durumda, 184 ada 12 parsel sayılı E.. Y.. hakkında açılan davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekmektedir.
Ayrıca, davacılar dava dilekçesinde ve sonraki açıklamalarında keşifte gösterecekleri tahmini 5 dönümlük yerin kendilerine ait olduğunu ileri sürdüklerine göre paylı mülkiyet üzeri hak talep ettikleri açıktır. Bu nedenle yerel mahkemenin müşterek mülkiyet bulunmasına yönelik herhangi bir talepleri bulunmadığından açılan davanın reddine ilişkin gerekçesi isabetli değildir.
Ayrıca, 5403 sayılı Yasa 03.07.2005 tarihinde kabul edilerek 19.07.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Davacıların talebi bu kanunun yayınlandığı tarihten önceki haklara ilişkindir. Bu nedenle somut olayda söz konusu yasanın ve bu yasada değişiklik yapan diğer yasanın uygulanma yeri bulunmamaktadır.
Hal böyle olunca, dava konusu 184 ada 12 parselle ilgili davanın TMK'nun 28 ve 04.05.1978 tarih 4/5 sayılı İnançları Birleştirme Kararı dikkate alınarak reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle karar verilmesi isabetsizdir. Ayrıca, 184 ada 11 ve 13 parsellerle ilgili davanın 5403 sayılı Yasa'dan bahisle reddi ile yukarıda açıklanan gerekçelerle isabetsizdir. Özellikle davacıların 184 ada 11 ve 13 parsellere ilişkin bulunan tüm delillerinin toplanması, mahallinde keşif yapılması, davacıların kendilerine ait olduklarını ileri sürdükleri kısımlarla ilgili uzman bilirkişiye infaza elverişli kroki ve rapor düzenlettirilmesi ve hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken açıklanan nedenlerle ret kararı verilmesi isabetsizdir.
Davacıların temyiz itirazları bu nedenle yerindedir. Açıklanan nedenlerle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.