Davacı Farica, 306 ada 7 parseldeki 12 numaralı meskenin evlilik içinde iki tarafın katkıları ile alınan ortak mal olduğunu açıklayarak TMK’nun ilgili hükümleri gereği mal rejiminin tasfiye edilerek fazla hakları saklı kalmak kaydı ile taşınmazın yarısının bedeli olan 35.000 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Talat, evlilik içinde edinilen iki evden birinin de davacı adına kaydedildiğini, kendi adına kayıtlı dava konusu evi babasının satın aldığını açıklayarak davanın reddini savumuştur.
Mahkemece, dava konusu taşınmazın davalının babası tarafından alındığı dolayısı ile kişisel mal olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 306 ada 7 parseldeki 12 numaralı mesken taraflar arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu 20.10.1999 tarihinde satın alınarak davalı adına tapuda tescil edilmiştir. Dosya içeriğine ve iddianın ileri sürülüş şekline göre; dava mal rejiminin tasfiyesi ile katkı payı alacağına ilişkindir. 4787 sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere aile hukukundan (TMK.m.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahekemesi'nde bakılacağını hükme bağlamıştır.
Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemeleri'nde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu açıklama karşısında; Mahkemece, davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülüp yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Dava dilekçesinin başlığında Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılacağına ilişkin bir ibare yer almadığı gibi bu konuda alınmış bir ara kararına da rastlanılmamış ve karar başlığında da Asliye Hukuk Mahkemesi ibaresi yer almıştır. Görev kamu düzenine ilişkin olup, Mahkeme'ce kendiliğinden gözönünde tutulur. Bu husus bozma nedenidir.
Tüm bu nedenlerle davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi uyarınca uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.