Davacı vekili, tarafların 2011 yılında ölen N.. K.. mirasçıları olduklarını, murisin sağlığında açtığı bir takım mevduat hesaplarını davalı ile birlikte idare ettiğini, murisin nakit paraya ihtiyacı bulunmamasına rağmen ölmeden kısa bir zaman önce hesabından 242.222,62 TL para çektiğini, paranın davalı tarafından tasarruf edildiğini açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 50.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davalının davacıya her hangi bir borcunun bulunmadığını, murisin ölümünden bir yıl kadar önce çekilen 242.222,62 TL'nın vekil edeni tarafından tasarruf edildiği iddiasının asılsız olduğunu açıklayarak yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne taleple bağlılık ilkesi dikkate alınarak 50.000 TL'nın dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava. TMK'nun 669. maddesi uyarınca, mirasta denkleştirme (iade) isteğine ilişkindir. Taraflar kardeş olup ortak miras bırakan N.. K.., 20.06.2011 tarihinde ölmüştür. Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre miras bırakan N..
K..’a ait numaralı mevduat hesabından 06.07.2010 tarihinde bizzat hesap sahibi Neriman Kalafat tarafından 242.222.26 TL çekildiği, yanı miktardaki paranın yine aynı tarihte bir dakika kadar sonra, davalı M..
K.. adına kayıtlı nolu mevduat hesabına yatırıldığı anlaşılmış, tanık beyanlarına göre de davalının değişik zamanlardaki açıklamalarında, iş kurması maksadıyla iade etmek üzere parayı aldığını, ancak iade etmediğini, davacının miras payına düşen miktarı davacıya vereceğini ifade ettiği bildirilmiştir. Miras bırakana ait banka hesap cetvelinden, murisin hesabından para çekildikten sonra değişik zamanlarda davalı M.. K.. hesabından toplamda 30.375 TL aktarıldığı anlaşılmaktadır.
Miras bırakan N..’a ait banka hesabından çekilen paranın aynı tarihte ve 1 dakika sonra aynı miktarla davalının banka hesabına yatırılması dikkate alındığında mahkemenin bu yöndeki takdirinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, daha sonra davalının değişik zamanlarda miras bırakanın banka hesabına yatırdığı 30.375 TL'nın iade niteliğinde olup olmadığı ve mahsup edilmesi gerekip gerekmediği üzerinde durulmaması doğru görülmemiştir.
O halde; mahkemece, miras bırakan ve davalıya ait hesap ayrıntılarının ilgili bankalardan istenilerek hesap akışları üzerinde gerekirse uzman bir bilirkişi tarafından inceleme yaptırılması, miras bırakanın hesabından çekildikten sonra davalı hesabına yatırılan paradan, miras bırakan N..’ın hesabına 30.375 tutarında iade yapılıp yapılmadığı ve bu miktarın denkleştirmede dikkate alınıp alınmayacağı hususunun belirlenmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında Avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine, HUMK'nun 388/4.(HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 853,90 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.