Davacı vekili, vekil edeni ile davalının 1992 yılında evlendiklerini evlilik birliği içinde 1996 yılında edinilen ...’daki 32114 ada 1 parsel üzerindeki 4 nolu bağımsız bölümün alınmasına ziynet eşyalarını bozdurmak suretiyle elde edilen para ve kardeşinden aldığı 7500 USD ile katkıda bulunduğunu, bu taşınmazın 2000 yılında satılarak dava konusu ....’teki 4156 ada 1 parsel üzerindeki 3 nolu bağımsız bölümün satın alındığını, davalının baskısı nedeniyle yıllarca aynı evi paylaşmak zorunda kalması nedeniyle davalının yatalak olan anne-babasına bakmak zorunda kaldığını, bu nedenle çalışıp gelir elde edilemediğini açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 20.000 TL katkı payı alacağının yasal faiziyle birlikte davalından alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın yersiz olarak açıldığını, iddiaların gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin annesinin hiçbir zaman bakıma muhtaç olmadığını, davacının ev kadını olup geliri olmaması nedeniyle taşınmazın alınmasına katkı sağlamadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, taşınmazın alınmasında davacıya ait ziynet eşyalarının kullanıldığının kanıtlanamadığı, ancak davacının taşınmazın alınması ve önceki zamanlarda davalının yatalak olan anne babasına sürekli olarak bakmak suretiyle emek ve katkı sağladığı, hayatın olağan akışı içerisinde 24 saat yaşlı bakımı sağlanması nedeniyle davacının emeği asgari ücret üzerinden değerlendirilerek taşınmazın edinilmesine %14,47 oranında katkı sağladığı kabul edilerek taşınmazın değeri üzerinden belirlenen 5.498,6 TL. katkı payı alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm duruşma istekli olarak davacı vekili, duruşmasız olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 04.05.1992 tarihinde evlenmişler, 21.09.2004 tarihinde açılan ikinci boşanma davasının kabulüne ilişkin kararının 12.09.2007 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden (4722 s.K. m.10) evlilik tarihi olan 04.05.1992 tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TMK.nun 170. m) ve bu tarihten boşanma davasının açıldığı 21.09.2004 tarihine kadar yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava konusu ...’deki 4 nolu bağımsız bölüm 15.11.1996 tarihinde satın alınarak 1/2 oranında davalı ... ve ... adına tescil edilmiş, 23.03.2000 tarihinde dava dışı ...’e devredilmiş, 06.03.2000 tarihinde kooperatif üyeliği yoluyla edinilen ...’teki 4156 ada 1 parsel üzerindeki 3 nolu bölüm ise.
12.07.2000 tarihinde tahsis yoluyla dava dışı ... adına tescil edilmiş ise de, Sincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/313 Esas, 2009/38 Karar sayılı ilamı ile davalı tarafından yapılan pay devrinin muvazaalı olması nedeniyle tasarrufun iptaline, 3 nolu bağımsız bölüm için haciz ve satış yetkisi verilmesine karar verilmiştir.
Dava; 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca katkı payı alacağı isteğine ilişkindir. Dosya kapsamına dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller takdir edilerek karar verildiğine, 6098 sayılı TBK'nun 50 ve 51 maddeleri (818 sayılı BK'nun 42. maddesi) gereğince, taşınmazın dava tarihindeki değeri de dikkate alınarak hakkaniyet ilkesi göz önünde tutularak bir miktar katkı payı alacağına hükmedildiğine göre, davalı vekilinin hükmün kabule ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle, hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,
Davacı vekilinin redde ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili aşamalardaki açıklamalarında, ...’de bulunan ilk taşınmazın alınmasına ziynet eşyaları ile kardeşinden aldığı 7.500 USD. ile katkıda bulunduğunu ileri sürerek istekte bulunmuştur.
Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle bu yöndeki isteğin reddine karar verilmiştir. ...’deki 32114 ada 1 parsel üzerindeki 4 nolu bölüm evlilik birliği içerisinde 15.11.1996 tarihinde satın alınarak 1/2 paylı mülkiyet şeklinde davalı adına tescil edilmiş, 23.03.2000 tarihinde devredilerek ...’teki dava konusu 3 nolu daire alınmıştır.
Dosyadaki bilgi ve belgeler ile Ankara 31. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... plakalı aracın mülkiyetinin tespitine ilişkin kesinleşen hükümde, ziynet eşyalarının bir bölümü kullanıldığı tespit edilmiş ise de, yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları açık ve ayrıntılı olarak, ... ...daki evin alınması sırasında, davacının 13 adet bilezik,1 büyük altın, 10 yarım altın, 30 küçük altın, yarım metre zincir bozdurduğunu, yine yurtdışında çalışan kardeşinden aldığı 7500 Dolar ile katkıda bulunduğunu, bu ev satıldıktan sonra ...’teki evin alındığını bildirmişlerdir.
Bu açıklamalar karşısında davacının ...’deki 32114 ada 1 parsel üzerindeki 4 nolu dairenin alınmasına katkıda bulunduğunun kabulü gerekmektedir.
O halde, mahkemece yapılacak iş; 743 sayılı TKM.nin 170.maddesi ile az yukarıda yapılan açıklamaların kapsamı gözetilerek, öncelikle; davacının ziynet eşyaları ve yakınından aldığı döviz ile ...’deki 4 nolu bağımsız bölümün alınmasına yaptığı katkının usulüne uygun olarak belirlenmesi, bu taşınmazın satılması ile dava konusu 4156 ada 1 parsel üzerindeki 3 nolu daire alınmış olduğu bildirildiğinden, davacının bu taşınmazın alınmasındaki katkı oranın tespiti, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle belirlenen sürüm (gerçek) değerleriyle çarpılarak davacının katkı payı alacağı miktarının saptanması gerekirken, dosya kapsamı ve toplanan delillere aykırı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca belirtilen konuya hasren BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine,
HUMK.nun 388/4.(HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 93,75 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda dökümü yazılı 94,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 281,60 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.