Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/6941 K.2015/16259

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı vekili, 3. kişi M.. K.. ile borçlu S.. G.. arasında organik bağ bulunduğunu istihkak iddia edilen malların borçluya ait olduğunu, işyeri kaydı 3. kişi adına olmakla birlikte gerçekte borçlu tarafından çalıştırıldığını ve muvazaalı bir durumun olduğunu, bu nedenle davanın kabulü ile haksız yere istihkak iddiasında bulunulması sebebiyle tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, davacı vekilinin borçlu ile 3. kişinin adresinin aynı yer olduğu yönündeki iddiasını kabul etmediğini, borçlunun terk dilekçesini vermemesinden dolayı, aynı adreste faaaliyette bulunuyorlarmış gibi göründüklerini, haczedilen malların müvekkiline ait olduğunu gösterir faturaların olduğunu, müvekkilinin işyerini mülk sahibinden boş olarak kiraladığını, borçlu ile bir ilişkisinin olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen durulmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece iddia savunma, toplanan deliller, kira sözleşmesi, vergi levhası, ticaret sicil kayıtları, yoklama fişi, elektrik abonelik belgeleri, dinlenen tanık beyanları takip dosyası ve tüm dosya kapsamına göre; haciz yapılan adresin önceden borçluya ait olduğu, 01.03.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile M..

K..'un kiraladığı, vergi levhasının 09.12.1999 tarihli, başka bir adresle ilgili olduğu, haciz adresinde 01.02.2012 tarihinde vergi dairesince yapılan yoklamada, işyerinde 3 adet klima, 6.000 adet giysi barkot alarmı, tezgah, raflar, satışa hazır giyim emtiaları bulunduğunun tespit edildiği, 3. kişi tarafından faturalar ibraz edildiği, ancak haczedilen seemdoor marka hava perdesine ilişkin fatura bulunmadığı, klimalar yoklama fişinde yazılı olduğu halde faturaların 30.05.2012 tarihli olduğu, haczedilen güvenlik kameralarının .. marka olmasına karşılık 05.06.2012 tarihli faturada .. markalı olduğu,

dinlenen 3. kişi tanıkları, borçlunun işyerini boşalttıktan sonra, 3. kişinin boş olarak kiraladığını beyan etmelerine karşılık, haczedilen menkullerin 3. kişiye ait olduğuna dair kesin delil bulunmadığı, ibraz edilen belgelerin sonradan düzenlenmesi mümkün olabilecek türde belgeler olduğu kanaati ile davacı alacaklı vekilinin açtığı davanın kabulüne, 3. kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, alacaklının İİK'nun 99. maddesine dayalı olarak açtığı 3. kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Ziyapaşa Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün, Mahkeme'nin 29.03.2013 tarihli yazısına istinaden 11.04.2013 ve 18.04.2013 tarihli cevabi yazılarından, borçlu şirketin 30.12.2011 tarihinde ticareti terk ettiği anlaşılmıştır. 07.02.2012 tarihi itibariyle borçlu işletmenin tüm elektrik borcunu ödemesinden sonra, davalı 3. kişi aynı işyerinde abonelik sözleşmesini imzalamak suretiyle işe başlamıştır.

Yine 01.02.2012 tarihli Vergi Yoklama fişinde, davalı 3. kişinin aynı adreste faaliyet fösterdiği belirlenmiştir. Haciz mahallinde eski tarihli ve sonlandırılmış elektrik aboneliğine ilişkin faturalardan başka belgeye rastlanılmamıştır. Davalı 3. kişinin tanıkları F.. G.. ve Ş.. A..'ın beyanlarına göre; mahkemenin kabulünde olduğu gibi, haczin 3. kişinin işyerinde yapılıp, karinenin 3. kişi lehine bulunmasına göre, ispat yükü aksini ispat eden alacaklıdadır.

Alacaklı tarafından karinenin aksini ispata yeterli kesin ve güçlü delilin sunulamamasına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu yazılı gerekçelerle karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.