KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2014/7564 E., 2015/8314 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2015
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Şikayet
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 17.05.2012 tarih, 2010/238 Esas, 2012/241 Karar sayılı ilamına dayanılarak icra takibi başlatılmıştır. Borçlu vekili, müvekkilinin gayrimenkulüne haciz konulduğunu, gayrimenkulün müvekkilinin haline münasip evi olduğunu, haczin mümkün olmadığını belirterek haczedilmezlik iddiasının kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme borçlunun Almanya'da ikamet ettiği gerekçesi ile meskeniyet şikayetini reddetmesi üzerine bu karar Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 19.03.2013 gün ve 2013/413 Esas- 2013/10202 Karar sayılı ilamı ile "... Borçlunun başka konutunun olması şikayete konu yerden başka bir yerde hatta yurtdışında bulunması meskeniyet şikayetinin esasının incelenmesine engel değildir." gerekçesi ile bozulmuştur.
İcra Mahkemesi'nce bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra, borcun borçlu tarafından "yasal haklarım saklı kalmak kaydıyla" şeklinde ihtirazi kayıtla ödenmesi üzerine Mahkemece dosyanın infazen işlemden kaldırıldığı ve takip sırasında konulan hacizlerin fekkine karar verildiği gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Borçlunun ihtirazi kayıtla yaptığı bu ödeme İcra Mahkemesi'nce bozma doğrultusunda inceleme yapılarak hüküm kurulmasına engel değildir. Bu nedenle bozma ilamı gereğince işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olduğundan mahkeme kararının yeniden bozulması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2014/7564, K. 2015/8314, 13 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama