Davacı vekili, evlilik birliği içinde satın alma sonucu edinilip davalı adına tescil edilen 115 ada 71, 1278, 1155 ve 928 parsel sayılı taşınmazların alımındaki katkısı nedeniyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, 01.01.2002 öncesi edinilen 1278, 1155 ve 928 parsel yönünden davacının katkısı bulunmadığından davanın reddine ve 01.01.2002 sonrasında edinilen 115 ada 71 parsel yönünden talep açık olmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 25.11.1974 tarihinde evlenmişler, 09.07.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 07.02.2011 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında, eşler, başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden evlilik tarihinden 4721 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı ve bu tarihten boşanma davasının açıldığı tarihe kadar 4722 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava dilekçesinin içeriği, 1278 ve 1155 parseller 28.12.1983, 115 ada 71 parsel 09.07.2007'de satış sonucu davalı adına tescil edilmiş olduğuna göre istek, 1278 ve 1155 parseller yönünden 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi gereğince taraflar arasında mal ayrılığının geçerli olduğu tarihte edinilen taşınmaza yapılan katkıdan kaynaklanan katkı payı alacağı ve 115 ada 71 parsel bakımından 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devamı maddesine göre katılma alacağına ilişkindir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına ve 278, 1155 ve 928 parsellerin davalıya murisinden intikal ettiği belirlenmiş olduğuna göre, davalı vekilinin aşığıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
Davacı vekilinin 115 ada 71 parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince; taşınmaz 09.07.2007 tarihinde satış sonucu davalı adına tescil edilmiş olup davacının isteği mal rejiminin tasfiyesi ile katılma alacağına ilişkindir. Mahkemece, davacı vekilinin talebi açık ve net bulunmadığından bir değerlendirme yapılamamış ise de, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 75/2 maddesi (halen yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 31. maddesi) gereğince hakim eksik ve çelişkili gördüğü hususları açıklattırma yetkisine sahiptir. Anılan hüküm gereğince, davacının isteği açıklattırıldıktan sonra toplanacak deliller değerlendirilerek sonucuna göre talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle, yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca 115 ada 71 parsel yönünden BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.