Davacı vekili, evlilik birliği içerisinde çalışması karşılığında edindiği paralar ile 1275 ada 28 parselde kayıtlı arsanın satın alındığını üzerine üç katlı bina inşa edildiğini, binanın vekil edeni, tarafından yaptırıldığını, açıklayarak; dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mal rejiminin tasfiyesi kapsamında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 200.000 TL'nin yasal faziyle birlikte davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, dava konusu edilen arsanın vekil edeninin çalışmaları sonucu edindiği geliri ile alındığını, binanın da yine aynı biçimde yaptırıldığını, davacı eşin vekil edenine karşı aynı taşınmaza ilişkin Nazilli Aile Mahkemesi'nin 2011/639 Esas sayılı dava dosyasında katkıya dayalı dava açtığını, davanın derdest bulunduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, isteğin mal rejiminin tasfiyesi kapsamında alacak isteğine ilişkin olmadığı, davacının Borçlar Hukuku hükümlerinden kaynaklanan inanç sözleşmesine dayalı olarak istekte bulunduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, Nazilli Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli ve yetkili olduğuna, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Mahkeme'ye gönderilmesine karar verilmiştir.
Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; tarafların 17.07.1977 tarihinde evlendikleri ve boşanma hükmünün 14.11.2012 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliğinin son bulduğu anlaşılmıştır. TMK'nun 179. maddesine göre; mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanacaktır. Taraflar arasında başka bir mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK'nun 202. maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabi olacaklardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/2. maddesine göre boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dosya arasında yer alan tapu kaydına göre 1275 ada 28 parsel sayılı taşınmaz dava dışı 3. kişiden 28.02.1995 tarihinde satın alınmak suretiyle davalı adına tescil edilmiştir. Davada, az yukarıda belirtilen parsel üzerindeki binanın evlilik birliği içerisinde yaptırıldığı iddia edilmiştir. Davacının dava konusu arsanın alımına ve üzerinde inşa edilen binadaki katkısına yönelik isteği mal rejminin tasfiyesi kapsamında alacak isteği kapsamında kalmaktadır.
4787 sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesi. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere aile hukukundan (TMK. m. 118-395) kaynaklanan bütün davalara Aile Mahkemesi'nde bakılacağı hükme bağlanmıştır. Hal böyle olunca, eldeki davada 4787 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca Aile Mahkemesi görevli olduğu halde, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi isabetsiz olmuştur.
Şu halde mahkemece iddia ve savunma çerçevesinde taraf delillerinin toplanması, sonucuna göre bir karar verilmesi, davalı tarafından aynı taşınmaz hakkında aleyhinde açıldığı ve derdest olduğu ileri sürülen dava dosyasının da getirtilerek gözönünde bulundurulması gerekmektedir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-3. maddesi uyarınca karar düzeltme yolunun kapalı bulunduğuna, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.