Davacı, 1096 parsel ve 927 parsel sayılı taşınmazlardaki davalılara ait payları haricen satın aldığını, ne var ki, davalıların tapuda ferağ işlemine gelmediklerini açıklayarak davalıların tapulardaki paylarının iptaliyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar M.. C.., N.. G.., ve M.. C.. cevap dilekçelerinde davayı kabul ettiklerini, davacının parasını ödemek suretiyle kendilerinin taşınmazlar üzerindeki paylarını satın aldığını belirtmişlerdir.
Davalı İ.. C.. vekili, davacı ile davalı arasında herhangi bir resmi ve gayri resmi sözleşme bulunmadığını, iddia edilen şekilde haricen bir satımın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davalılar M.. C.., N.. G.., ve M.. C.. yönünden davalıların kabul beyanları esas alınarak 1096 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki paylarının iptali ile davacı adına tesciline; davalı İ.. C.. yönünden ise kendi hissesini dava dışı A.. Y.. isimli şahsa devrettiği ve dosya kapsamı subut bulduğu anlaşılmakla 8.391,86 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davalı İ.. C.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; haricen payını sattığı iddia edilen İ.. C.., 1096 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki hissesini 16.06.2011 tarihinde A.. Y.. isimli kişiye tapu memuru huzurunda devretmiştir. Islah dilekçesi ile İsmet payı bedele dönüştürülmüştür. Tapuda kayıtlı bulunan bir taşınmazın haricen satışı Türk Medeni Kanunu'nun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddesi hükümleri karşısında geçersizdir.
Böyle bir satış, haricen satın ve devralan kişiye tapu kaydının iptali ve adına tescili yönünde bir hak bahşetmez. 6100 sayılı HMK'nun 200 md. uyarınca ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçen işlemler için öncelikle yazılı delil ispatı gerekir; açık muvafakat halinde tanıkla ispat imkanı sağlanır. Davalı süresinde vermiş olduğu cevap dilekçesinde tanık dinlenmesine muvafakat etmediğini beyan etmiştir.
Davacı, temyiz eden davalı İ.. C.. yönünden davasını diğer delillerle kanıtlayamamış ancak cevaba cevap dilekçesinde açıkca yemin deliline de dayanmıştır. T.C. Anayasası'nın 36. maddesi uyarınca, herkes meşru vasıta ve yollarla mahkemelerde iddia ve savunma hakkına sahiptir. Yine TMK'nun 6. maddesine göre, iddia eden iddiasını ispatla mükelleftir. Davacının iddiasını ispat bakımından yemin deliline de dayandığı anlaşıldığına göre; öncelikle, davacı tarafa yemin teklif hakkını kullanmak isteyip istemediğinin sorulması, kullanmak istediği takdirde HMK'nun 227 vd. maddelerinde gösterilen usul uygulanarak, davalı İ.. C.. yemin teklifini kabul ettiği taktirde davalının yeminli beyanının alınması ve elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.
Yukarıdaki açıklamalar gözetilerek davalı İ.. C.. yeminli anlatımında davacının iddiasını inkar ettiği taktirde, bu davalı yönünden davanın reddi; yeminden kaçınıldığı veya davalı İ.. C.. tarafından davacının iddiası doğrulandığı taktirde bedel talebi yönünden toplanan diğer deliller çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 143,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı İ.. C..'ya iadesine, 17.11.2014 tarihinde oybirilğiyle karar verildi.