Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/12284 K.2015/16924

Hazine ile İ.. B.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve kal davasının reddine dair Erdemli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.03.2011 gün ve 942/125 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalıların mirasbırakanı adına kayıtlı 1269 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 2.750 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptaline, üzerindeki yapıların kal'ine ve davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 10.03.2010 tarih, 2010/1278-2647 sayılı bozma ilamına uyularak hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak 3402 sayılı Yasa'nın 12/3 maddesindeki hak düşürücü sürenin geçirilmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yargılama devam ederken Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 sayılı kararıyla Hazine'nin açtığı davalara da zaman yönünden sınırlama getiren bu hüküm iptal edilmiştir. Usuli kazanılmış hak ilkesinin bir istisnası da yargılama devam ederken sonradan kanun hükmünün değiştirilmiş olmasıdır.

Bu nedenle hak düşürücü süre yönünden davanın reddi doğru değil ise de; aynı taşınmaz hakkında yine Maliye Hazinesi tarafından davalıların mirasbırakanı aleyhine taşınmazın kumsal niteliğinde olduğu iddiasıyla tapu iptal tescil davası açılmış, taşınmazın bir kısmının kadastro tespitinin iptaliyle kumsal olarak Maliye Hazinesi adına tescil edilmiş ve bu hüküm kesinleşmiştir.

Eldeki bu davanın ise Tapulama Mahkemesi'nde görülen davanın reddedilen bölümüne yönelik olarak açıldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında daha önce görülmüş Erdemli Bölge Tapulama Mahkemesi'nin 1969/23 Esas-1969/25 Karar sayılı dava dosyasının kesin hüküm veya güçlü delil olma durumu değerlendirilerek dava hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.