Davacı vekili, Mahkeme'nin 2004/ 388 Esas, 2006/150 Karar sayılı boşanma davasında evlilik birliği içinde edinilen ve davalı adına tescil edilen ev ve araca ilişkin olarak 25.000 TL'ye hükmedilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 11.02.2008 tarih ve 2007/1687 Esas, 2008/1271 Karar sayısı ile alacağın varlığını kabul ederek usulden bozma kararı verdiğini açıklayarak, günün koşullarına uygun hüküm kurulmasını istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkeme'ce davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 04.05.1988 tarihinde evlenmişler, 31.08.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 29.04.2008 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
Dava, boşanma ile mal rejiminin sona ermesi nedeniyle tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.
Bu davaların çözüm yeri 4787 sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesi gereğince Aile Mahkemeleri'dir. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde ise Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemeleri'nde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. Görev kamu düzenine ilişkin olmakla yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözönünde bulundurulur.
Mahkemece, davanın niteliği dikkate alınarak davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken; bu husus gözden kaçırılarak Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Kabule göre de, dava dilekçesinin içeriği ve yargılama aşamasındaki beyanlardan davacının isteğinin hangi malvarlığına ilişkin olduğu açık değildir. Dava dilekçesinde başka bir dosyadan söz edilmesi üzerine, adı geçen dosyadaki talebin istendiği kabul edilerek bu yönde bir karar verilemez. Bu halde 6100 sayılı HMK'nun 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında davacıdan talebi açıklattırılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması da doğru olmamıştır.
Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 371,25 TL peşin harcın istek halinde geri verilmesine 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.