Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/14141 K.2016/9617

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, icra emrinde yer alan borcun tamamının boşanma protokolü uyarınca taksitler halinde ödendiğini belirterek, icranın geri bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Alacaklı vekili ödemelerin borçlunun müvekkilinden elden aldığı borca ilişkin olduğunu belirterek, itirazın reddini savunmuştur.

Mahkemece, boşanma ilamı ile boşanma protokolünden kaynaklanan tüm borçların banka kanalı ile ödendiği gerekçesi ile itirazın kabulüne icranın geri bırakılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra-İflas Kanunu'nun 33/1. maddesinde ''İcra emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde dilekçe ile icra mahkemesine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir. İtfa veya imhal iddiası yetkili mercilerce re’sen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icra geri bırakılır." düzenlemesi mevcuttur.

Borçlu vekili itiraz dilekçesine ödemeye ilişkin dekontlar eklemiştir. Bu dekontların İİK'nun 33.maddesi gereğince değerlendirilmesi gerekir. Ödemeye ilişkin Mahkemeye sunulan dekontlarda, yapılan ödemelerin neye ilişkin olduğuna dair bir açıklama bulunmayıp, takibe konu ilama dayalı borca ilişkin olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca, borçlu vekilinin ödeme iddiasına konu dekontların İİK 33. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı değerlendirilerek itirazın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru değildir.