KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2015/14561 E., 2015/19676 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2015
- Mahkemesi
- İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 09/01/2013
- Numarası
- 2012/1444-2013/7
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine dair 10.06.2015 tarih, 2014/22302 Esas, 2015/12808 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Dairemizin 10.06.2015 tarih ve 2014/22302 Esas, 2015/12808 Karar sayılı karar düzeltme isteminin reddine ilişkin ilamın, karar düzeltme isteyenden 248,TL para cezası ile 57,60 TL TL karar düzeltme harcından alınmasına ilişkin bölümünün tavzih yolu ile düzeltilmesi istenmekle; dosya incelendi;
5411 sayılı Bankacılık Yasası'nın 138. maddesine göre Fon ve Fon bankaları hakkında 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nda yazılı tazminat ve para cezaları uygulanamaz.
Anılan maddede Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda yer alan para cezalarının Fon ve Fon bankaları hakkında uygulanmayacağına dair bir hüküm bulunmadığı gibi, bu yönde herhangi bir yasa hükmü de mevcut olmadığından, şikayetçi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun karar düzeltme isteminin reddi halinde, HUMK'nun 442/3. maddesi uyarınca para cezasından sorumlu tutulmasında yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Para cezasının tavzihi yönündeki talebinin reddi gerekir.
Ancak; 5411 sayılı Bankacılık Yasası'nın 140. maddesinde; TMSF'nin her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu belirtilmiş olup TMSF'nin karar düzeltme isteminin reddi halinde, HUMK'nun 442/3. maddesi uyarınca karar düzeltme harcından sorumlu tutulmaması gerekmesine rağmen Dairemiz'in 10.06.2015 tarih ve 2014/22302 Esas, 2015/12808 Karar sayılı ilamında maddi hata yapılarak karar düzeltme harcının alındığı anlaşıldığından bu yöndeki tavzih isteminin ise kabulü ile karar verilmelidir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2015/14561, K. 2015/19676, 5 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama