Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/16063 K.2015/16471

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

İİK'nun 36. maddesi gereğince; ilâma karşı istinaf veya temyiz yoluna başvuran borçlu, hükmolunan para veya eşyanın resmî bir mercie depo edildiğini ispat eder yahut hükmolunan para veya eşya kıymetinde İcra Mahkemesi tarafından kabul edilecek taşınır rehni veya esham veya tahvilât veya taşınmaz rehni veya muteber banka kefaleti gösterirse veya borçlunun hükmolunan para ve eşyayı karşılayacak malı mahcuz ise icranın geri bırakılması için bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay'dan karar alınmak üzere İcra Müdürü tarafından kendisine uygun bir süre verilir.

Somut olayda, 24.01.2014 tarihinde alacaklı tarafından borçlu aleyhine ilamlı takip başlatıldığı, borçlu tarafça İş Bankasının 300.000 TL bedelli kesin ve süresiz teminat mektubunun dosyaya ibraz edildiği, 04.02.2014 tarihinde borçlu vekilinin tehir-i icra kararı getirebilmek için İcra Müdürlüğü'nden mehil belgesi aldığı, bu sırada takibin kesinleşmesi üzerine alacaklı vekilinin talebiyle ve İcra Müdürlüğü'nün 23/01/2014 tarihli kararıyla borçlunun menkul ve gayrimenkulleri ile bankalardaki hak ve alacakları üzerine haciz konulmasına karar verildiği, borçlu vekilinin İcra Mahkemesi'ne başvurarak,

dosya borcunun tamamını karşılayan teminat mektubunu takip dosyasına ibraz etmiş olmalarına rağmen, mevcut hacizlerin kaldırılması taleplerinin İcra Müdürlüğü'nce reddedildiğini belirterek takip dosyasındaki tüm hacizlerin kaldırılmasını istediği, Mahkemece, şikayetin kabulüne, İcra Müdürlüğü'nün 04/02/2014 tarihli kararının iptaline ve takip dosyasında borçlu adına konulan tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği, hükmün alacaklı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

İİK’nun 36. maddesine dayanılarak mehil vesikası verilmesi ve bilahare tehir-i icra kararının sunulması sadece takibi olduğu yerde durdurur, daha önce yapılmış hacizlerin kaldırılmasını sağlamaz. Bu nedenle hacizlerin kaldırılması da doğru olmamıştır. Bu durumda Mahkemece, şikayete konu İcra Müdürlüğü'nün 04/02/2014 tarihli kararının doğru olduğu gözetilerek şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.