Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/17390 K.2017/7164

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, verilen karara ilişkin tavzih talebinin kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, haciz işleminin yapıldığı adresin borçluya ait tebligat yapılan adres olmadığını, haczin gerçekleştiği iş yerinin müvekkiline ait olduğunu, alacaklının borçlunun adresini bilmesine karşın kötü niyetli olarak müvekkiline ait iş yerinde haciz ve muhafaza talep ettiğini müvekkiline ait menkullere ilişkin haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir. Davalı alacaklı vekili, davacının iddiasının doğru olmadığını, davacının borçlu şirketin asıl sahibi olduğunu, resmi kayıtlarda firmanın yeğenine ait göründüğünü, takibe konu çekin haczin yapıldığı adrese gönderilen kargo karşılığı düzenlendiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yapılan yargılama sonucunda, takip borçlusu şirket yetkilisi ile davacının yakın akraba olduğu, borçlu şirket hakkında yapılan haciz işlemleri sırasında, hazır bulunanlarca, haczin yapıldığı adreste borçlu şirket yetkilisinin de bulunduğu ancak geçici olarak ayrıldığının beyan edildiği,

haciz tutanaklarına göre, mülkiyet karinesinin borçlu şirket lehine olduğunun kabulü gerektiği, davacı 3. şahsın iş bu karinenin aksini kanıtlayacak, sonradan ve muvazaalı olarak oluşturulması mümkün olan vergi kaydı ve bir kısım fatura dışında kesin deliller sunamadığı gerekçesiyle davacının davalı borçlu aleyhine açtığı ancak şirket ünvanı hatalı gösterilen ve borçlu sıfatı olmayan davalı ..... aleyhine açılan davanın sıfat yokluğundan reddine, davalı alacaklı ... aleyhine açmış olduğu davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı ve davacı 3. kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 2013/4858 E. 2013/8796 .... Sayılı ilamı ile temyiz dilekçesi on günlük yasal süre geçtikten sonra verilmiş olduğundan davalı alacaklının temyiz isteminin süre yönünden reddine, katılma yolu ile temyiz, asıl temyiz talebine tabi olduğundan bahisle de davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, Davalı alacaklının karar düzeltme talebi de Dairemizin 2013/18298 Esas 2014/6069 karar sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Bu aşamada davacı 3. kişi vekilince vekalet ücreti yönünden tavzih talebinde bulunulmuş, mahkemece “ 28/08/2012 tarih 2011/186 Esas 2012/473 Karar sayılı ilamın hüküm kısmının 4. bendinin ....göre hesap edilen 711,00 TL. nispi ücreti vekaletin davalı alacaklı Mitat ...'dan alınarak davacıya verilmesi" şeklinde düzeltilmesine” karar verilmiş, söz konusu tavzih kararı davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 305. maddesinde; "(l) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez" hükmü yer almaktadır.

Yasa maddesinde öngörüldüğü üzere, açık olmayan veya çelişkili fıkraları kapsayan hükümlerin tavzihi istenebilir. Hakim verdiği hüküm ile bağlıdır. Hakim, sonradan hükmün yanlış olduğu veya kararda eksik hususlar bulunduğu kanaatine ulaşsa bile hüküm temyiz edilip bozulmadıkça veya yargılamanın iadesine karar verilmedikçe verdiği kararı değiştiremeyeceği gibi, unutulan bir husus hakkında karara sonradan ekleme yapması veya bu konuda ek bir karar vermesi mümkün değildir.