Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/17551 K.2018/2166

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen 755 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının vekil edeni tarafından yetiştirildiğini açıklayarak, ağaçların vekil edeni tarafından dikildiğinin tespiti ile tapunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., davayı kabul etmiş, diğer davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, “Davanın KABULÜNE, ve 755 Parsel sayılı taşınmazda bulunan 324 adet ayva, 1 adet nar, 1 adet elma, 6 adet zeytin, 4 adet de armut ağacının davacı tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespiti ile, bu hususun tapunun beyanlar hanesine şerh edilmesine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, Muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılardan ...'in aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davaya konu taşınmaz, bir kısım davalılar arasında paylı mülkiyet şeklinde, kayıt maliki murisleri vefat etmiş olmakla, bir kısım davalılar arasında ise elbirliği mülkiyeti şeklinde kayıtlıdır.

Bilindiği üzere, muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında, davanın konusu (müddeabih) davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup, buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 s.lı HMK'nın 326/2. mad. uyarınca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden her bir davalının tapu payları/miras payları gözönünde bulundurularak sorumlu tutulmaları gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler gözardı edilerek, davacı tarafın payına isabet eden bedel mahsup edilmeksizin yargılama gideri ve vekalet ücreti hesap edilmesi ve hesap edilen bu miktarların da, tapudaki pay oranları/ miras payları gözönünde bulundurulmaksızın davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

3- Ayrıca, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun “Beyanlar” başlıklı 1012/2, 3. maddesine göre, taşınmaz mülkiyetine ilişkin kamu hukuku kısıtlamalarının beyanlar sütununa yazılması ve bu sütuna yazılabilecek diğer hususlar tüzükle belirlenir. Özel kanun hükümleri saklıdır. Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60.maddesine göre de, kütüğün beyanlar sütununa, mevzuatın yazılmasını öngördüğü hususlar tarih ve yevmiye numarası belirtilerek yazılır.

Söz konusu yasal düzenlemelere göre, her beyanın tapu kütüğünün beyanlar sütununda gösterebilmesi mümkün değildir. Bunun için, Türk Medeni Kanunu'nda ya da özel kanunlarda bu konuda bir hükme yer verilmiş olması veya Tapu Sicil Tüzüğü'nde bir düzenleme yapılmış olması gerekir. Mevzuatın yazılmasına izin vermediği bir belirtme kütüğün beyanlar sütununda gösterilemez.

Türk Medeni Kanunu'nda düzenlenen, taşınmazın heyelan bölgesinde kalması(710 m), geçit hakkı (748 m), toprağın iyileştirilmesi (755 m), eklentiler(1012/1 m) ile özel yasalar arasındaki 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 41.maddesi, 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun değişik 7. maddesi, 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 11. maddesi, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun 12. maddesi, 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun 22. maddesi, 2981 Sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemleri düzenleyen yasa uyarınca hak sahibine tahsis beyanları,

1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 15. maddesi, 2924 Sayılı Orman Köylüsünün Desteklenmesine Dair Kanunu'nun 7. Maddesi ve 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/II. maddesi tapunun beyanlar sütununa şerh verilmesine imkan veren yasal düzenlemelerden bir kısmıdır.

Somut olay, tapunun beyanlar sütununa tescile imkanı veren yasal düzenlemelerden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, Mahkemece, tespit hükmü verilmekle yetinilmesi gerekirken, bu hususun tapunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmesi de doğru olmamıştır. Ne var ki; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün 1, 2, 3 ve 4. bentlerinin HUMK'un 438/5 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.