Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/18090 K.2017/8991

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen malvarlıkları nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabul, kısmen reddi ile 10.200-TL katılma alacağının tarafların boşanma ilamının kesinleşme tarihi olan 03.05.2011 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, temyiz eden tarafa ve temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalının dava konusu devremülke ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar tasfiye edilir (4721 s.lı TMK’nun 235/1. m).

Dava konusu devremülk mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihi olan 26.05.2010 tarihinden önce 05.02.2008 tarihinde davalı tarafından 3.kişiye satılarak devredildiğinden, davacı tarafından satış parasının mevcut olduğunun ve/veya satış parası ile ikame mal edinildiği de iddia ve ispat edilmediğinden tasfiye hesabına dahil edilmesi doğru değildir.

Dosya arasında bulunan ve mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporuna göre hüküm altına alınan bedelin 2.500-TL'sinin söz konusu devremülk nedeniyle hesaplandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece buna ilişkin talebin reddi ile 7.700-TL alacağa hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı aleyhine fazla alacağa hükmedilmesi doğru değilse de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMUK'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.