Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/1859 K.2017/1440

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişiler vekili, 21.06.2010 tarihinde haczedilen mahcuzların müvekkillerine ait olduğunu iddia ederek istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresinin borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adres olduğunu, mülkiyet karinesinin borçlu, lehine olduğunu, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne İlişkin verilen karar, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 24.12.2013 tarih ve 2012/ 10904 Esas 2013/ 18245 Karar sayılı ilamı ile; borçlu dolayısı ile alacaklı lehine olan mülkiyet karinesinin aksi üçüncü kişi tarafından kanıtlanamadığından hacze konu profılo marka çamaşır makinesi, buzdolabı, televizyon ve uydu alıcısı ile 6 adet büyükbaş hayvan ile, 1 adet kulak küpesiz buzağı ile 11 adet küçükbaş hayvan yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı 3. kişiler vekili ile davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir. .

Dava, 3. kişinin İİK'nun 96 vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1- Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan davacı 3.kişiler vekilinin temyiz itirazlarının reddine;

2- Davalı alacaklı vekilinin yargılama giderleri, karar ve ilam harcı ile vekalet ücretine yönelik temyizine gelince;

İstihkak davalarında, hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak yargılama sonucunda hüküm aitına'alınan nispi karar ve ilam harcı ile aynı şekilde vekalet ücreti ve yargılama giderinden de tarafların sorumlu tutulması gerekmektedir.

Somut olayda, hacze konu mahcuzların değeri takip konusu alacak miktarından düşüktür. Bu sebeple, yargılama gideri, vekalet ücreti ile karar ve ilam harcı hesaplanırken hacze konu mahcuzların değerinin dikkate alınması gerekir.

Bundan ayrı, Mahkemece, davacıların talebinin kısmen kabul kısmen reddine karar verildiğine göre, tarafların yargılama gideri vekalet ücretinden kabul ve ret oranlarına göre sorumlu tutulması ayrıca davanın kısmen kabulüne karar verildiğinden kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan karar ve ilam harcının tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir.

Bu ilke Mahkemece belirtilmesine rağmen mahcuzların değeri üzerinden hesaplama yapılmadığı gibi, Mahkemenin kabul ve ret oranı hesaplamasında temel aldığı husus anlaşılmamış, davalı aleyhine olacak şekilde hesaplama yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.