Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/18872 K.2018/14597

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili; ... . İcra Müdürlüğünün 2013/19442 sayılı dosyasında 12.08.2013 tarihinde haczedilen menkullerin vekil edeni şirkete ait olduğunu ileri sürerek, haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; haciz adresinde borçluya ait vergi levhasının bulunduğu, borçlunun kardeşi olan ... ’nın haciz mahallinde hazır olduğu, istihkak iddiasında bulunan kollektif şirket ortaklarından ... ’nın borçlunun annesi olduğu, borçlu ...’nın davacı şirketin eski ortağı olduğu, tarafların birbirleriyle ilişkili olduğu, üçüncü kişi tarafından sunulan faturaların alacaklı yararına olan mülkiyet karinesinin aksini ispata elverişli olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Haciz adresinin, 1978 yılından beri davacı 3. kişinin Ticaret Sicilde kayıtlı iş yeri adresi olduğu, haciz sırasında borçlu hazır olmadığı gibi, borçluya ait bulunan vergi levhasının borçlunun şirketteki hissesini devrettiği 13.09.2011 tarihinden öncesine ait olduğu nazara alındığında borçlunun, borcun doğumundan önceki tarihlerde davacı şirkette ortak olarak çalışması karinenin borçlu lehine işletilmesi için yeterli değildir. Bu halde, İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin 3. kişi yararına olduğunun kabulü gerekir. Bu yasal karinenin aksinin davalı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir. İspat yükü altında olan alacaklı karinenin aksini kanıtlamaya elverişli delilleri sunamamıştır.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.