Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/20572 K.2017/8768

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 14.05.2015 gün ve 2015/5250 Esas, 2015/11298 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı vekili, hacze konu menkullerin borçlu.....a ait olduğunu, işyerinin borçlu Mehmet tarafından çalışanı olan davalı 3.kişiye devredildiğini belirterek istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı 3.kişi vekili, borçlunun takibe dayanak çek ile ilgili olarak imza itirazında bulunduğunu, davanın sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; borçlu ....'ın takip konusu çekteki imzanın kendisine ait olmadığını iddia ettiği, yapılan yargılama sonucunda çekteki imzanın borçluya ait olmadığının anlaşıldığı, borçlu... açısından takibin durdurulmasına karar verildiği, kararın Yargıtayca da onandığı,...'ın borçlu .....olmadığı anlaşılmakla, açılan davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş;

hüküm, vekalet ücreti yönünden davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 2015/5250 Esas 2015/11298 Karar sayılı ilamı ile davalı lehine verilen vekalet ücretinin nispi olarak takdiri gerektiği gerekçesiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, Düzeltilerek onama kararına karşı davacı alacaklı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesine dayalı 3.kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, İİK 8. maddesi uyarınca aksi ispat oluncaya kadar muteber kabul edilen haciz tutanağı içeriği incelendiğinde, dava konusu 07.06.2013 tarihli haciz sırasında takip borçlusunun haciz mahallinde olduğu, çalışanlarca borçlunun, işyerinin patronu olduğunun söylendiği, borçlunun işyerinde patron koltuğunda oturduğunun tutanağa yazıldığı görülmektedir.

Bu sebeple davada mülkiyet karinesinin alacaklı dolayısıyla borçlu lehine olduğunun ve davada ispat yükünün davalı 3. kişide bulunduğunun kabulü gerekir. Davanın 99. madde uyarınca alacaklı tarafından açılması davada ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmaz.

Ayrıca önemle ifade etmek gerekir ki, her ne kadar davaya dayanak olan çekle ilgili imzaya itiraz sonucu İcra Hukuk Mahkemesi'nce borçlu lehine takibin durdurulması kararı verilmişse de, davacı alacaklının dayanak çekte ciranta konumunda olduğu görülmektedir. Bu sebeple, alacaklı çekteki keşideci imzasının borçluya ait olup olmadığını bilebilecek durumda değildir.

Bu sebeplerle davacı alacaklının temyize konu davanın açılmasına sebebiyet vermediği, eş anlatımla davada haklılık değerlendirmesinin davacı alacaklı lehine yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davanın açılmasına davacının sebebiyet vermemesi sebebiyle vekalet ücretinden de sorumlu tutulmaması gerekirken davalı lehine vekalet ücreti takdiri hatalı olup, vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanmasına dair ilk derece mahkemesi kararıyla, ücretin nispi olarak takdiri gerektiğine ilişkin Dairemizin 2015/5250 Esas 2015/11298 Karar sayılı kararının kaldırlmasına karar verilerek, ilk derece mahkemesinin 2013/147 Esas, 2014/357 Karar sayılı kararının vekalet ücretine yönelik bendi bakımından düzeltilmesine ve hükmün bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.