Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/20627 K.2017/7268

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşınmazlar ve araç nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunmuştur. Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın reddine dair ilk kararı, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 23.05.2013 tarih, 2012/13148 esas-2013/7769 karar sayılı ilamı ile “... Somut olayda taraflar arasında devam eden boşanma davası bulunduğu saptanmış olup bu boşanma davasının açılmasıyla davacının mal rejiminden kaynaklanan alacak hakkı doğmuştur.

Ancak tasfiyeye karar verilebilmesi için boşanma davasının sonucunun beklenmesi ve HGK'nun 27.06.2012 tarih 2012/ 8-268 Esas, 2012/ 420 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere boşanma davasının bekletici mesele yapılarak, boşanma davasının olumlu sonuçlanması halinde toplanacak delillere göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir...” gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile, 27.000-TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 40.250-TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, tasfiyeye konu 1 nolu bağımsız bölüm yönünden 5.000-TL katkı payı alacağı, 5 nolu bağımsız bölüm yönünden 5.000-TL katılma alacağı, araç yönünden 2.000-TL katılma alacağı olmak üzere fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile toplam 12.000,00-TL alacak isteğinde bulunmuştur.

Dairemizin bozma ilamından sonra verdiği 29.12.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 12.000-TL olan bu isteğini 55.250-TL arttırmak suretiyle 67.250-TL'ye yükseltmiştir. Mahkemece de ıslah ile arttırılan bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. HMK'nun 177.maddesine göre ıslah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilirse de.

04.02.1948 tarih ve 1944/10 esas-1948/3 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, bozma kararından sonra ıslah yapılamayacağına ilişkindir. İçtihadı Birleştirme Kararları, adeta kanun hükmünde olup, ilke kararlarıdır ve benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlar (Yarg.Kan.md.45/5).

Durum böyle iken, mahkemece bozma kararından sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin az yukarıda açıklanan İçtihadı Birleştirme Kararı göz önüne alınmadan bozma sonrası yapılan ıslahla arttırılan miktarı da kapsar şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.