Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/20863 K.2018/12767

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, 17.01.2014 tarihli haciz esnasında mülkiyeti müvekkiline ait menkullerin haczedildiğini ileri sürerek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, haciz adresi marketin borçlu şirketin eski faaliyet adresi olduğu, haciz tarihinden önce 3. kişi şirkete satış ve devrinin yapıldığı, devirden sonra bir kısım borçlu çalışanlarının 3. kişi şirkette çalışmaya başladığı, devrin muvazaalı olduğu, mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olduğu, 3. kişi şirketin dayanağı sözleşme, faturalar ve diğer belgelerin borcun doğum tarihinden sonra tanzim edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3. kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı 3. kişi vekilinin karar ve ilam harcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (1) sayılı tarifenin (III) kısmının ikinci bendinin (a) fıkrasında davanın reddi halinde maktu harç alınacağı belirtilmektedir. Aynı Yasa'nın 31. maddesi ise "Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava açtığı sırada 304,65 TL peşin harç yatırmıştır. Dava reddedildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi gereği 27,70 TL maktu karar ve ilam harcının davacıdan tahsili gerekir. Bu durumda maktu karar harcı 27,70 TL harcın mahsubu ile fazla alınan 276,95 TL harcın davacıya iadesi gerekirken bakiye "913,90 TL" harcın davacıdan alınmasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.