Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/21049 K.2018/12323

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3.kişi vekili; 07.03.2013 tarihli hacze konu malların mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu öne sürerek istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı 3. kişinin borçlu şirketin ortağı olduğu, haciz mahallinde borçlu şirkete ait evraklar bulunduğu, borçlu şirket ile davacı 3. kişinin adresinin aynı olduğu, aralarında organik bağ bulunduğunun tartışmasız olduğu ancak Vergi Dairesinden gelen cevabi yazı ve tanık beyanları dikkate alındığında borçlu şirket ile 3. kişinin faaliyet konularının farklı olduğunun görüldüğü, borçlu şirketin ikamet amaçlı bina inşaatı işiyle, davacı 3. kişinin kırtasiye işi ile uğraştığı, haczedilen malların çoğunun kırtasiye işinde kullanılan mallar olduğu hususu da dikkate alınarak borçluya ait olduklarının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı alacaklı vekilinin hacizli menkullerden klimalar ve UTAX CD 5525 marka fotokopi makinasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı 3. kişi dava dilekçesinde bu mahcuz malları dava dışı Adem Doğan ve Kopi-Net Büro Makinaları firmasından yazılı sözleşmeler ile kiraladığını beyan ederek kiracılık sıfatına dayalı olarak istihkak iddiasında bulunmuştur.

İİK'nun 96/1. maddesinde, 3.kişinin haczedilen mal ve hak üzerinde mülkiyet veya rehin hakkına dayanarak istihkak davası açabileceği öngörülmüştür.Gerek doktrinde ve gerekse Yargıtay uygulamasında “mülkiyet ve rehin hakları” sözcüklerinin sınırlandırıcı anlam taşımadığı, ayrıca sınırlı ayni haklara, tapuya şerh verilmiş kişisel haklara, hapis hakkına, mülkiyeti muhafaza sözleşmesine, intifa hakkına dayanarak da istihkak davası açılabileceği kabul edilmektedir.

Ancak somut olayda, davacı yukarıda yazılı haklara değil, yalnızca kiracılık sıfatına dayanmıştır. Davacının sunduğu kira sözleşmeleri ise adi nitelikte olup, kural olarak kiracının istihkak davası açma hakkı yoktur. Adi kira sözleşmesinde borç sadece taraflar yönünden sonuç doğurur. Diğer bir deyişle borç ilişkisinden kaynaklanan şahsi haklar sözleşmenin tarafı olmayan kişilere karşı ileri sürülemez. Bu durumda, davacı 3.kişinin anılan mahcuzlar yönünden davacı sıfatı (aktif husumet ehliyeti) olmadığından davanın reddi gerekirken, davanın esasına girilerek kabulü usul ve yasaya aykırıdır.