Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/22812 K.2018/12844

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne, ek karar ile de davalı ... vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen 7536 ada 10 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 3 katlı binanın mülkiyetinin vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu taşınmazın üzerindeki ev ile davalı kuruma hibe edildiğini, davalılar ... ve ... vekili davaya konu binanın taşınmazın mütemmim cüzü olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, diğer davalılar savunmada bulunmamışlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7536 ada 10 parsel üzerinde bulunan 3 katlı yarı kargir yarı betonarme binanın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı ... vekili Av. ...'nın uyap sistemi üzerinden göndermiş olduğu 10.07.2015 havale tarihli temyiz başvurusu süresinde olmadığı gerekçesiyle 13.07.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, davalı vekiline yapılan tebligat parçası incelendiğinde, tebligatın; dosya arasında mevcut 11.05.

2015 havale tarihli dilekçe ile vekalet sözleşmesinin sona erdiğini, tüm tebligatların asıla yapılmasını bildiren Av.... tarafından yetkilendirilen Av. ...'ye yapıldığı, davalı ... tarafından 13.05.2015 havale tarihli vekaletname ile vekilinin Av. ... olduğu bildirildiği halde karar başlığında yetkisi sona ermiş olan vekilin isminin yer aldığı, davalı kuruma yapılan tebligatın, Tebligat Kanunun 11. maddesi gereğince temsile yetkili vekile yapılmadığı anlaşılmakla, davalı ... vekili Av. ...'nın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek,

mahkemenin 13.07.2015 gün ve 2013/514 Esas - 2015/ 152 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak esasa ilişkin yapılan incelemede; -//-

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m).

22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler).

Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın mülkiyetinin aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere göre dava konusu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın mülkiyetinin davacıya aidiyetine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.