Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/23892 K.2016/2399

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, takip dayanağı ilamın boşanma davasına ilişkin olduğunu, kesinleşmeden takibe konulamayacağını ileri sürerek icra takibinin iptalini istemiştir. Mahkemece, borçlu vekilinin iki haftalık kesin süre içerisinde 140,00 TL masrafı depo etmediği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir. Karar, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece 22.06.2015 tarihli ek kararla, temyiz talebinin süre nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine, borçlu vekili ek kararı ve asıl kararı temyiz etmiştir.

İcra Mahkemesi’nce, kararın tebliğden itibaren 15 günlük süre içerisinde Yargıtay’da temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiş olduğundan, temyiz süresinin kararın tebliğinden itibaren ve 15 gün üzerinden hesaplanması gerekmektedir. Buna göre, gerekçeli karar borçlu vekiline ... tarihinde tebliğ edilmiş olup, ... tarihinde yapılan temyiz başvurusu süresindedir. İcra Mahkemesi’nin temyiz dilekçesinin süreden reddine ilişkin ... tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildi.

Temyiz incelemesine geçildi;

Somut olayda, borçluya 140,00 TL masrafı yatırması için 2 haftalık süre verildiği, buna ilişkin muhtıranın ... tarihinde borçluya tebliğ edildiği, 140,00 TL'nin 13.02.2015 tarihinde yatırıldığı anlaşılmakta olup, Mahkeme’ce işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.