Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/23938 K.2018/16387

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, yargılama gideri ile vekalet ücretinin davalı alacaklıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin yargılama giderine yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı alacaklı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davanın esasına yönelik karar verildiğine göre, karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda, her ne kadar mahkemece menkulün değeri üzerinden hesaplanan vekalet ücretine hükmedildiği belirtilmiş ise de; takibe konu alacak miktarı 35.372,90 TL olup hacizli menkulün değeri ise haciz tutanağına göre 15.000 TL olarak belirlenmiştir. Ayrıca, haczedilen mahcuzun değerinin belirlenmesi ile ilgili olarak bilirkişi raporu veya satışa esas kıymet takdir raporu dosya da bulunmamaktadır.

Bu durumda, hacizli menkulün değeri, alacak miktarından daha az olduğundan avukatlık ücretinin menkulün değeri üzerinden hesap edilmesi gerekirken, davacı taraf yararına hangi değer üzerinden hesaplandığı anlaşılmayan nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nin 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.