KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2015/2402 E., 2017/3511 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2017
- Mahkemesi
- ...İcra Hukuk Mahkemesi
- .dava türü
- Şikayet
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Borçlu Karayolları Genel Müdürlüğü vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurarak; müvekkili aleyhine başlatılan ilama dayalı takipte, müvekkili harçtan muaf olduğu halde icra emrinde "borcunuzu hemen öderseniz" kısmında geçen 8.454,44 TL harç toplamı ile 54,60 TL masraf içindeki harçların ödenmesinin istendiğini, gönderilen icra emrinin UYAP üzerinden hazırlanmadığını ileri sürerek "borcunuzu hemen öderseniz" kısmında geçen 8.454,44 TL harç toplamı ile 54,60 TL masraf içindeki harçların iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, borçlu Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Şikayete konu, icra emri incelendiğinde toplam 185.174,48 TL alacak belirlendikten sonra, icra emrinin alt kısmında "borcunuzu hemen öderseniz" başlığı ile yeni bir hesaplama ve farklı takip toplamı gösterilerek, neticeten 209.993,99 TL toplam borç hesabı yapılmıştır. Yapılan bu hesaplamanın İcra İflas Kanunu'nda yeri yoktur.
Bu durum icra emrinin iptalini gerektirmez ise de "borcunuzu hemen öderseniz" başlıklı bölümde yer alan 2. hesap kısmının icra emrinden çıkarılmasına karar verilmesi gerekir. Ancak, somut olayda, şikayetçi borçlu vekilince anılan kısımdaki "harç toplamı 8.454,44 TL" ile "masraf 54 TL" içerisindeki harçların icra emrinden çıkarılması istenildiğine göre.
Mahkemece, taleple bağlılık ilkesi gereği icra emrinin 2. hesap kısmındaki 8.545,44 TL harç ile 54 TL masraf kalemi içerisindeki harçların icra emrinden çıkarılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2015/2402, K. 2017/3511, 13 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama