Davacı vekili, dava konusu 146 parsel sayılı taşınmazın 1200 m2'lik kısmının davalıların miras bırakanı F.Y.(F..Ç.) tarafından vekil edeninin 1967'de vefat eden mirasbırakanı A. U. 'a 1964 tarihinde satıldığını, taşınmazın 44 yılı aşkın süredir nizasız fasılasız kullanıldığını, F.. Y.. adına olan mülkiyetin intikal görmediğini, MK 713. maddesinde belirtilen şartların luştuğunu açıklayarak, dava konusu taşınmazın davalıların mirasbırakanı adına kayıtlı tapusunun iptali ile vekil edeni adına tescilini istemiş, birleşen 2013/29 Esas sayılı dosyada, dava dilekçesini tekrarla tapu kaydında yer alan diğer hissedarlara karşı dava açılmıştır.
Davalılar B.. Y.., Y.. Y.. ve A.. D.. vekili, bir kimsenin başkası adına kayıtlı taşınmaza ev yapmış olması ve bu yerin uzun süre kullanılmasının o kişiye mülkiyet hakkı kazandırmayacağını, taşınmazın herhangi bir bölümünün davacıya satılmadığını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Bir kısım davalılar yargılama oturumundaki beyanlarında davacıya satılan bir yer olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiş; diğer davalılar bir savunma getirmemiştir.
Mahkemece, MK 713. maddesinin tapuda kayıtlı olmayan taşınmazlar yönünden olağanüstü zamanaşımı itibari ile hüküm ihtiva ettiği ve ayrıca maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan veya 20 yıl önce hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı taşınmazlar için hüküm doğurduğu, davacının harici satın almaya dayanan ve 1200 m2'lik yerin müşterek mülkiyet esasına göre mevcut tapu kaydından ifraz ve tescile yönelik tapu iptali ve tescil davasının subüt bulmadığı gerekçeleri ile asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava konusu taşınmazda 1200 m2'lik bölümün haricen satın alındığını, davalıların miras bırakanının 1967 tarihinde öldüğünü, taşınmazdaki mülkiyetin intikal görmediğini, davacı yararına MK 713. maddesindeki kazanma koşullarının oluştuğunu açıklamış, temyiz dilekçesinde ise, Mahkemece davalarının dayanağı olan TMK'nun 713/2 maddesi bakımından değerlendirme yapılmadığını, TMK'nun 713. maddesinin 2. fıkrasında maliki 20 yıl önce ölmüş taşınmazların 20 yıldan beri nizasız fasılasız kullanan zilyedi adına tescilinin mümkün olduğunu belirttiği görülmüştür.
Olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak ise HMK'nun 25, 26, 31 ve 33. maddeleri (1086 sayılı HUMK'nun 74, 75 ve 76. maddeleri) gereğince Hakime aittir.
Açıklanan beyanlardan, davacı vekilinin TMK'nun 713/2. fıkrasında yer alan, "...kayıt malikinin 20 yıl önce ölmüş bulunması nedeniyle tapu kütüğünün hukuki değerini yitirdiği" hukuki nedenine dayanarak dava konusu taşınmazda davalılar murisi adına kayıtlı tapunun iptali ile vekil edeni adına tescil isteğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere, TMK'nun 713/2 maddesindeki ölüm nedeni Anayasa Mahkemesi'nin 17.03.2011 tarih, 2009/58 Esas, 2011/52 sayılı Kararının 27.03.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan ilamı ile iptal edilmişse de, Dairenin sapma göstermeyen uygulamalarında, Anayasa Mahkemesi'nce yürürlüğün durdurulmasına ilişkin kararın verildiği, 17.02.2011 tarihine kadar hak sahipleri yararına kazanma koşulları oluşmuş, malik 20 yıl önce ölmüş ve 20 yıllık kazanma süresi de dolmuş ise, bu tür hak sahiplerinin de dava açma yönünden kazanılmış haklarının olduğu kabul edilmektedir.
Bu açıklamalar karşısında; davada TMK'nun 713/2. maddesinde yer alan “ölüm” sebebine dayanıldığına göre iddia ve savunma doğrultusunda tarafların delillerinin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre işin esası ile ilgili bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.