Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/3165 K.2017/7153

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, haczedilen menkul malların müvekkiline ait olduğunu ,borçlu ile müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını açıklayarak istihkak davasının kabulü ile haczedilen menkul mallar üzerindeki haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı 3. kişinin istihkak iddiasını kabul ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, davalı alacaklı vekilinin davacının istihkak iddiasını kabul ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. Maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1-Üçüncü kişi yararına tazminata hükmolunması için, üçüncü kişinin davasının kabulü yanında, istihkak iddiasına karşı itiraz eden alacaklının kötüniyetinin gerçekleşmesi zorunludur. Buradaki kötü niyetten maksat haciz sırasında mahcuzun davacıya ait olduğu, alacaklı tarafından bilindiği halde, kötü niyetli olarak haczin tatbikinin talep edilmesidir. Somut olayda, alacaklının kötüniyeti kanıtlanmadığından tazminatla sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Mahkemece, kabul beyanının duruşmadan önce yapılmış olması ve İİK 96. 97. Maddesinde belirtilen prosedür uygulanmadan davanın açılmış olması gerekçesi ile ‘’..yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davalı vekili lehine vekalet ücretine karar verilmesine’’ dair gerekçe kısmında açıklamaya yer verilmiş olup, gerekçeye uygun olarak yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmekle birlikte davacı vekili lehine vekalet ücreti takdir edilmiştir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.