KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2015/338 E., 2016/17008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2016
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Şikayet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Borçlu vekili, takip tarihine kadar hesaplanan faiz miktarının ve takipten sonrası için belirlenen %20 faiz oranının fahiş olması nedeniyle düzeltilmesini talep etmiş, Mahkeme'ce icra emrinin 2.548,00 TL faiz alacağı için geri bırakılmasına; icra emrinde toplam alacaktan sonra gelen %20 oranı yerine kıdem tazminatı, mesai alacağı ve ücret ana para alacağına takipten itibaren %20 oranını geçmemek üzere, bankaların uyguladığı azami mevduat faizi uygulanmasına karar verilmiş hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İİK 17.maddesinde "Şikayet icra mahkemesince kabul edilirse şikayet olunan muamele ya bozulur yahut düzeltiler" hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda, borçlu vekili takipten sonra işleyen %20 faiz oranının fahiş olduğunu belirterek, bu oranın da iptaline karar verilmesini istediğine göre takip tarihinde, asıl alacaklara bankalarca uygulanacak mevduat faiz oranı bankalardan sorulup belirlendikten sonra, gerektiğinde takip tarihi itibarı ile istenilen bu oranda da düzeltme yapılması gerekir. Mahkemece değişen oranlarda mevduat faizinin uygulanacağı ve bu oran uygulanırken, alacaklının %20 oranındaki talebinin aşılamayacağı belirtilmiş ise de takip tarihinde uygulanacak faiz oranı bankalardan sorulup denetlenmeden sonuca gedilmesi doğru değildir.
O halde Mahkeme'ce bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra sonuca gedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2015/338, K. 2016/17008, 15 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama