KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2015/5571 E., 2017/7368 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Şikayet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Borçlu vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; takip dayanağı ilamda müvekkilinin 95,10 TL yargılama giderinden sorumlu tutulmasına rağmen icra emrinde 303 TL yargılama gideri talep edildiğini, ilamda gösterilmediği halde 31 TL yargılama gideri adı altında alacak talep edildiğini, ilama göre fazla mesai ücret alacağının 3.069,36 TL kısmına yasal faiz talep edilebilecekken mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasının talep edildiğini ve uygulanan faiz oranlarının da icra emrinde belirtilmediğini ileri sürerek icra emrinin iptalini talep etmiştir.
Mahkemece, bilirkişi giderlerinin mahkeme veznesine depo edilmesi için verilen iki haftalık kesin süre içerisinde gider avansının tamamının mahkeme veznesine depo ettirilmediği gerekçesiyle şikayetin gider avansı yatırılmadığından dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekilince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılması için gerekli olduğu belirtilerek 26.05.2014 tarihli tensip zaptının 8. bendi ile borçlu tarafça yatırılması istenen avans, delil avansı niteliğindedir. Bu avansın yatırılmaması sadece o delile dayanmaktan vazgeçme sonucunu doğurur (HMK. Md. 324). Bu halde, Mahkemece verilen kesin süre içerisinde delil avansının yatırılmamasının o delilden vazgeçilmiş sayılacağı anlamına geldiği değerlendirilerek şikayet dilekçesinde ileri sürülen ve bilirkişi incelemesi gerektirmeyen şikayet nedenleri üzerinde durulması, hasıl olacak kanaate göre bir karar verilmesi gerekirken bilirkişi ücretinin gider avansı olduğundan yola çıkılarak şikayetin dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2015/5571, K. 2017/7368, 22 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama