Davacı, evlilik birliği içerisinde edinilen malların tasfiyesi ile katılma alacağı istemiş, davalı yetki itirazında bulunmuştur. Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile istek halinde kararın kesinleşmesinden itibaren dosyanın Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere Aile Mahkemesi'nin HMK'nun 9.maddesi uyarınca mal varlığı unsurunun bulunduğu yer mahkemesi olarak yetkili olduğunun anlaşılmasına göre; aşağıda belirtilen husus dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün yetkisizlik kararına ilişkin bölümü yönünden yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine,
Davacı vekilinin avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazları bakımından ise, 6100 sayılı HMK'nin 331/2. maddesinde "Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder.
Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise; talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder." şeklinde düzenlemenin yer aldığı görülmüştür. Bu düzenleme dikkate alındığında yetkisizlik kararında vekalet ücretine hükmedilemez. Davanın sonuçlanmış olması halinde vekalet ücretine hükmedilebilir.
Yetkisizlik veya görevsizlik kararı verildiği anda dava sonuçlanmış değildir. Bu nedenle mahkemece yetkisizlik kararıyla ile birlikte vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hükmün avukatlık ücretine ilişkin 4. fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.