Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/6450 K.2017/7031

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, borcun tespitine karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, takibe dayanak ... 2. İş Mahkemesi’nin 2010/1205 Esas 2011/808 Karar sayılı ilamında müvekkil şirketin poliçe limiti ve dava tarihi itibari ile yasal faizden sorumlu tutulmasına ve 16/07/2012 tarihinde dosyaya 45.408,10 TL ödenmiş olmasına rağmen faiz ve masraflar hariç olmak üzere 133.946,10 TL’lik muhtıra gönderilmesinin takip dayanağı ilama aykırı olduğunu, muhtıranın iptali ve teminat mektubu bedelinin belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, teminat mektubu bedelinin belirlenmesi talebinin İcra Müdürlüğü'nce değerlendirilerek İcra Mahkemesi'ne uygun olup olmadığı hususunun sunulması gerektiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 24/06/2014 tarihi itibari ile bakiye borcun 13.576,64 TL. olarak tespitine karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekilince avukatlık ücreti ve yargılama giderine hasren temyiz edilmiştir.

Mahkemece 09.02.2015 tarihli ek karar ile süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu kez temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin yüze karşı tefhim ettiği kısa kararda vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin bir hüküm bulunmadığından ve vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin bu durumu gerekçeli karar ile öğrenen alacaklı vekilinin temyiz isteği süresinde ve yöntemine uygun olup ... 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 02.12.2014 tarih ve 2014/646 Esas, 2014/940 Karar sayılı temyiz başvurusu süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine ilişkin 09.02.2015 tarihli ek kararı doğru değildir.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme Ek kararının yukarıda yazılı nedenlerle kaldırılmasına karar verildi. Temyiz incelemesine geçildi.

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2014 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.440,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.