Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/7467 K.2017/10506

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, Kadıköy 3. İcra Müdürlüğü’nün 2009/14556 esas sayılı dosyasından alınan haciz talimatı ile Sakarya 5. İcra müdürlüğü’nün 2011/314 talimat sayılı dosyasında 15.07.2011 tarihinde müvekkiline ait mallar üzerinde haciz işlemi tesis edildiğini,haciz işlemi yapılan adresin müvekkilinin ticaret sicil kayıtlarında yer alan adresi olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,15/07/2011 tarihinde haczedilen menkul malların istihkak iddia eden şirketin defter kayıtlarında mevcut olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre,dava konusu haciz ödeme emrinin tebliğ edildiği adresten başka bir adreste yapılmışsa da,dosyada bulunan ticaret sicil bilgilerine göre,davacı 3. kişi şirketin borcun doğumundan sonra 29.06.2009 tarihinde haciz adresinde kurulduğu,davacı 3. kişi şirketin delil olarak sunduğu kira sözleşmesi içeriğine göre kiralayanın borçlu şirketin hakim ortağı olduğu,

aynı adreste daha önce borçlunun aynı alanda faaliyet gösterdiği,tanık beyanına göre davacı şirket kurulduktan sonra daha önce borçlu şirkette çalışan kişilerin işleri yürüttüğü,borçlu şirket ortakları ile davacı 3. kişi şirket ortağı arasında baba-kız,

anne-kız gibi yakın akrabalık bağı bulunduğu,davacı şirketin ortağı olup haciz mahallinde hazır bulunan Ebru Ardalı’nın borçlu şirket adına ticaret sicil kayıtlarında yer alan adrese çıkarılan ödeme emri ve dahili dava dilekçesini çalışan sıfatı ile tebliğ aldığı ve davacı şirket tarafından ibraz edilen telefon faturalarında yer alan beş adet numaranın borcun doğumundan sonra 31.07.2009 tarihinde borçlu şirketten devir alındığı,bu kapsamda İİK 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olduğu,her ne kadar bilirkişi raporunda,bir kısım mahcuzlara ait kayıtların davacı şirketin 2009 yılına ait ticari defterlerinde yer

aldığı belirtilmiş ise de defter kapanış tasdikleri usulüne uygun yapılmamakla,3. kişi lehine delil teşkil etmeyeceği,bu nedenle davacı 3. kişinin alacaklı yararına olan yasal karinenin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispat edemediği açıklanan hukuki ve maddi olgulara göre, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup,bozmayı gerektirmiştir.