Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilen malların tasfiye edilerek 50.000 TL katılma alacağının davalıdan tahsiliyle yargılama bitene kadar dava konusu taşınmaz üzerine tedbir konulmasını istemiştir.
Mahkemece, 23.12.2013 tarihli ara kararla davalı adına kayıtlı taşınmaz üzerine tedbir konulması üzerine davalı vekilinin itirazı sonucunda 05.01.2014 tarihli ara kararla dava değeri olan 50.000 TL teminat yatırıldığında taşınmaz üzerine konulan ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmiş, mahkemece 22.01.2015 tarihli kararla ihtiyati tedbir kararına yapılan itirazın reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili tarafından temyiz isteğinde bulunulmuştur.
6100 sayılı HMK'nun 391/3. maddesindeki düzenleme ile ihtiyati tedbir kararlarına karşı da kanun yolu açılmış ve kanun yoluna başvurulması halinde ihtiyati tedbirin özelliği gereği incelemenin öncelikle yapılacağı ve verilen kararın da kesin olacağı açıklanmıştır.
Ancak Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 21.02.2014 tarih, 2013/1 Esas, 2014/1 Karar sayılı içtihadı ile HMK'nun 391. ve 394. maddelerinde geçen "kanun yolu" ibaresi ile kastedilenin istinaf yolu olduğu, Geçici 3. madde yollamasının sadece HUMK'nın temyize ilişkin hükümlerini kapsadığı ve ihtiyati tedbire ilişkin kararların nihai nitelikte kararlardan olmadığı,
ayrıca bu konuda özel bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde bu tür kararların temyiz yolu kapsamında incelenemeyeceği kanaatine varılmış ve “İlk derece mahkemelerinden verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağına" karar verilmiştir.
Açıklanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince ihtiyati tedbire ilişkin karara karşı temyiz isteğinde bulunulamayacağından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4.
(HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.