Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/774 K.2015/20140

HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 388

HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 438

HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 440

HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 304

HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 3

"İçtihat Metni"Davacı-birleşen dosya davalısı H.. S.. ile davalı-birleşen dosya davacısı S.. Y.. aralarındaki katkı payı (bozma sonrası kalan katılma alacağı) davasının kısmen reddine kısmen kabulüne dair Ankara 2. Aile Mahkemesi'nden verilen 16.10.2014 gün ve 923/1257 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı-birleşen dosyada davacı vekili tarafından istenilmiştir.

Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.11.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden S.. Y.. vekili Avukat M.. C.. K.. Y.. ve karşı taraftan H.. S.. vekili Avukat B.. A.. A.. geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı-birleşen dosyada davalı H.. S.. ile davalı-birleşen dosyada davacı S..

S.. arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda Mahkemenin verdiği ikinci karar taraf vekillerinin temyizi sonunda Dairenin 12.02.2013 tarih 2012/13605 esas 2013/1352 karar sayılı ilamı ile iki taraf vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve onanmış, ancak davalı-birleşen dosyada davacı Sevgi vekilinin temyiz itirazları kısmen yerinde görülerek ayrıntıları bozma ilamında yazılı gerekçelerle Hakan lehine hükmedilen toplam 50.000,00 TL alacak bölümü ile bankadaki hesaplar sebebiyle istenen 15.000,00 TL yerine yanılgı sonucu hüküm altına alınan 5.000,00 TL alacak bakımından bozma sevk edilmiş,

davalı-birleşen dosyada davacı Sevgi vekilinin karar düzeltme isteği de Dairenin 20.05.2014 tarih, 2013/11774 Esas 2014/9960 Karar sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

Mahkemece bu bozma ilamına da uyulmuş, davacı Hakan'ın 50.000,00 TL olarak açtığı terditli davanın reddine, birleşen dosyada davacı Sevgi'nin bankadaki para ile ilgili açtığı 15.000,00 TL'lik alacak davasının kabulü ile karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 15.000,00 TL'nin Hakan'dan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm birleşen dosyada davacı Sevgi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, Yargıtayın bozma kararına mahkeme tarafından uyulması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğduğuna, hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleştiğine, bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremeyeceğine,

bozma ilamı öncesi villa ile ilgili Sevgi lehine hükmedilen miktar dışındaki fazla kısımla ilgili Sevgi tarafından zamanaşımı süresi içinde ek dava açılma imkanı da bulunduğuna göre davalı-birleşen dosyada davacı Sevgi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava konusu bankadaki hesaplar nedeniyle istenen miktar yönünden uyulan bozma ilamında da belirtildiği şekilde talep miktarı 15.000,00 TL üzerinden hüküm kurulmuş olması doğrudur. 12.02.2013 tarihli bozma ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere Sevgi'nin banka hesapları üzerinden katılma alacağı miktarının 64.742,71 TL olduğu bilirkişi raporu ile belirlenmiş ve bu hesaplama Daire tarafından da yerinde bulunmuştur.

Bozma öncesi ilamda Mahkeme tarafından banka hesapları ile ilgili hükmedilen alacak yönünden de Sevgi'nin fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmuş olmasına rağmen bozma sonrası 15.000,00 TL ile ilgili kabule karar verilirken, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmamış olması doğru olmamıştır. Birleşen dosyada davacı Sevgi vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.