Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/10567 K.2020/2834

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 19 parsel sayılı taşınmazda iki adet bina inşa ettiğini, bu binalarda ölene kadar vekil edeninin anne ve babasının ikamet ettiğini, anne ve babanın ölümünden sonra 1995 yılında vekil edeninin izni olmadan davalının taşındığını, taşınmazın zemininin taraflara ait olmadığını, ancak binaların vekil edeni tarfından yapıldığını açıklayarak, davalının müdahalesinin menine ve 6.000 TL ecrimisilin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın Sulh Hukuk Mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, binaların vekil edeni ile murisi tarafından yapıldığını, murisin ölümünden sonra vekil edeninin bu yeri kardeşlerinden parasını ödemek suretiyle satın aldığını, vekil edeninin 20 yılı aşkın zamandır bu taşınmazı kullandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacı ..., mülkiyeti taraflara ait olmayan taşınmaz üzerinde bulunan ve kendisi tarafından yapılan binalara davalının müdahalede bulunduğunu iddia ederken, davalı taraf ise davaya konu binaları bedelini ödemek suretiyle satın aldığı savunmasında bulunmuştur.

Bu durumda uyuşmazlığın; taşınmaz mal üzerinde bulunan kalıcı yapı niteliğindeki binalara ilişkin olup, tarafların hak iddiasında bulunduğu, davanın bu haliyle, TMK'nin 981 ve devamı maddelerinde yer alan zilyetliğin korunması davası niteliğinde bulunmadığı, davacının mülkiyet hakkına dayandığı TMK'nin 683. ve devamı maddeleri gereğince uyuşmazlığın çözümlenmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davaya konu uyuşmazlığın çözümlenmesi Asliye Hukuk Mahkemelerinin görev alanına girdiğinden, Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.