Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/11205 K.2017/8160

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 05.04.2016 gün ve 2016/5512 Esas, 2016/6098 Karar sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekilinin, tekrar mehil vesikası verilmesi taleplerinin reddine ilişkin Müdürlük işleminin kaldırılması talebinde bulunduğu, Mahkemece talebin reddine karar verildiği, iş bu kararın borçlu vekilince temyiz edilmesi üzerine şikayete konu değerin kesinlik sınırını geçmediğinden temyiz talebinin reddedildiği, bu defa borçlu vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı temyiz ettiği, Dairemizce, temyize konu uyuşmazlığın konu itibariyle kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği, dosyanın ek kararın temyizi konusunda değerlendirme yapılmak üzere yeniden gönderildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 6.310,00 TL TL'yi geçmediği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar doğru olup, onanması gerekirken maddi hataya dayalı olarak temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmakla, Dairemiz'in 05.04.2016 tarih ve 2016/5512 Esas-6098 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek temyiz incelemesine geçildi,