Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/11684 K.2016/14556

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte borçlu vekili İcra Mahkemesi’ne başvurusunda; vekil edeni şirkete yapılan icra emri tebliğinin Tebligat Kanunu’nun 12 ve 13. maddelerine aykırı yapıldığını, şirket yetkilisinin şirkette bulunmaması halinde bu husus tebligata yazılarak ancak bu halde işçiye tebligatın yapılacağını, tebligat yapılan şahsın şirketin işçisi olduğunu açıklayarak icra emri tebliğinin geçersiz olduğunun tespiti ile tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak belirlenmesini ve hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece hacizlerin kaldırılmaması yönündeki memur muamelesi şikayetinin konusuz kalması nedeniyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, takip dayanağı ilam mahkemesince tebligatlar davalı şirketin daimi çalışanı ....’ye yapıldığından tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle tebligat usulsüzlüğüne yönelik şikayetin reddine karar verilmiş, borçlu vekilince, tebligat usulsüzlüğü yönündeki şikayetin reddine yönelik hüküm temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun tüzel kişilere tebliğe ilişkin 12. maddesinde; "Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır" aynı Yasanın 13. maddesinde; "Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır" hükümleri yer almaktadır.

Tebligat Kanunun’un Uygulanmasına Dair Yönetmeliğ’in 21. maddesinde ‘’(1) Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. (2) Ancak, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gereklidir. (3) Bu kişilerin de bulunmaması halinde, bu husus tebliğ mazbatasında belirtilir ve tebliğ, o yerdeki diğer bir

7201 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince, tebligatın usulsüz olması halinde muhatabı tebliğden haberdar olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

Somut olayda; borçlu şirkete icra emri ‘’birlikte -sakin oturan çalışan yetkili ...’’ şerhi yazılarak tebliğ edilmiş olup, tebliğ sırasında şirket yetkilisinin tebliğ mahallinde bulunup bulunmadığı, tebligatı alan şahsın madde kapsamında belirtildiği üzere tebligatın muhatabı temsilciden sonra gelen evrak müdürü vs. gibi bu işle görevlendirilmiş kişi olup olmadığı konusunda şerh ve açıklık taşımamaktadır. Bu hali ile tebligat, Tebligat Kanununun 12 ve 13. maddelerindeki koşullara uygun olmadığından usulsüzdür. Bu durumda Mahkemece Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince tebliğ tarihinin düzeltilmesi yönünde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tebligat usulsüzlüğü yönündeki şikayetin reddi doğru değildir.