Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/12325 K.2020/1253

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, ... mevkii 207 ada 17 parsel sayılı taşınmazın önünde yer alan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerin davalılar tarafından iskele, sandal, çekek yeri ve kafeterya yapmak suretiyle işgal edildiğini, dava konusu edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde olduğunu belirterek, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bu yere davalıların el atmasının önlenmesini ve taşınmaz üzerindeki muhdesatların kalini talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davacı ...’nin daha önce ... Kaymakamlığından bu yere yönelik müdahalenin men’ini istediğini, ancak talebin 1966’dan bu yana bu yerin herkesin kullanımına açık olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, davalının dava konusu yere müdahalesi bulunmadığını, bu yerin kamunun kullanımına açık olduğunu, dava konusu yere ilişkin site tarafından ecrimisil ödendiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılardan ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Davacı ...’nin temyiz itirazına gelince, dava dilekçesi incelendiğinde davanın açıkça 17 parsel sayılı taşınmazın önünde bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere yönelik açıldığı anlaşılmaktadır. 01.04.2011 tarihli keşif de davacının talebine göre yapılmasına rağmen, Mahkemece talebe konu edilmemiş olan ve 20.04.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre davalılara ait 17 parsel sayılı taşınmaz içerisinde yer alan (C) ve (E) harfi ile işaretlenmiş bölümler yönünden kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle talep dışına çıkılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.