Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/12545 K.2019/5390

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve birleşen bir kısım dosyalarda davanın reddine, birleşen diğer dosyada davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün asıl ve birleşen bir kısım dosyada davacı – birleşen diğer dosyada davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili asıl ve birleşen bir kısım dosyada; ... ilçesi ...... mahallesinde bulunan taşınmazların, mahkemece, 1992/170 Esas ve 1993/127 Karar sayılı dosyasında verilen kararın, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 1994/1064 Esas ve 1994/1 Karar sayılı ilamı ile davanın tümden reddi gerekçesi ile bozulduğunu, dava konusu taşınmazın karar kapsamında kalan taşınmazlardan olduğunu ve farklı parsel numaralarını aldığını beyanla, 130 ada 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 14 parsel numaralı taşınmazların tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiş, birleşen 2007/180 Esas sayılı dosyada, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili birleşen 2007/180 Esas sayılı dosyada, müvekkillerinin... ilçesi ... mahallesi 6. 7. 8. 9. 10 ve 14 parsel numaralı taşınmazların maliki olduklarını, yaklaşık 200 senedir bu taşınmazları nizasız ve fasılasız müvekkillerin zilliyet ve tasarufu altında bulundurduklarını, mahkememiz 1989/243 Esas sayılı cins ve yüz ölçümü tashihi davasının yargılaması sırasında 21/03/1979 tarih, 36 sıra numaralı taşınmaz hudutlarında yitik ve mütegayyip eşhas malı bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verildiğini, oysaki bu şahısların Ermeni asıllı TC vatandaşı olduklarını beyanla tapu kaydının sınırlarında bulunan şahısların yitik ve mütegayyip eşhastan olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiş, asıl dosyada ve birleşen diğer dosyalarda, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl dosyada ve birleşen 1998/102 Esas, 1998/103 Esas, 1998/104 Esas, 1998/105 Esas ve 1998/106 Esas sayılı dosyalarda davanın reddine , birleşen 2007/180 Esas sayılı dosyada davanın kabulü ile Zortoğlu ... isimli şahsın yitik ve mütegayyip şahıslardan olmadığının tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, asıl ve birleşen bir kısım dosyada davacı- birleşen diğer dosyada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, çekişme konusu taşınmazların 130 ada 22,23,24,25,26,27,28,29,30,31,32 parseller olduğu taşınmazların kuzeyinde demir yolu, güneyinde yol, doğu ve batısında parsellerin bulunduğu, dava konusu taşınmazların 21/03/1979 tarih, 119 cilt, 20 sayfa ve 36 sıra numaralı tapu kaydının uygulanması ile 130 ada 6,7,8,9,10,11,12,13 ve 14 parseller olarak tesis kadastrosu ile tescil edildiği, dava konusu parsellerin kamulaştırma işlemine tabi tutulmadığı,

21.03.1979 tarihli, 119 cilt, 20 sayfa ve 36 sıra nolu tapu kaydının mahalli bilirkişilerin doğu hududunu bilmediklerini, kuzey hududunun mahalli bilirkişi ... tarafından bilindiğini, batı hudutunun mahalli bilirkişi ..., ... tarafından bilindiği, güney hududunun tüm bilirkişiler tarafından bilindiği, bu suretle 1970 tarihli tapu kaydının dava konusu parsellere uyduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır....

Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/103 Esas ve 2001/146 Karar sayılı dosyasında, 21/03/1979 tarih, 119 cilt, 20 sayfa ve 36 sıra numaralı taşınmazın tapuda harman yeri olarak geçen cinsinin değiştirilmesi ve yüzölçümünün genişletilmesi talep edilmiş, mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde 25/06/2001 tarihinde davanın reddine karar verilmiş , karar Yargıtay denetiminden geçerek 31/05/2012 tarihinde kesinleşmiştir.Anılan dosyada her ne kadar taşınmazın yüzölçümünün 114 m2 olduğu kesinleşmiş ise de, dava konusu taşınmazın sınırları zilyetlik ile kazanıma engel değildir.

Dosya içeriğinden dava konusu taşınmazların uzun yıllardır davalıların zilyetliklerinde bulunduğu da gözetildiğinde zilyetlikle kazanıma engel bir durumun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru değil ise de, karar sonuç itibariyle doğru olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1086 sayılı Kanun'un 438/son maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmıştır.