Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/13075 K.2018/17529

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı, ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, mal rejminin tasfiyesinden kaynaklanan alacağına ilişkin olarak 1000 TL'nin davalıdan tahsilini talep istemiş, 26.11.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında davadan feragat ettiğini beyan etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı davasından feragat ettiğinden açılan davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 10.02.2016 tarihli ek karar ile davacının temyiz itirazları incelenerek talebinin kabulüne karar verilmesi sonunda, asıl Mahkeme'nin 10.02.2016 tarihli ek kararı da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme'nin 26.11.2015 tarihli asıl kararının vekalet ücreti yönünden davacı tarafından temyizi üzerine dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken, Mahkeme'nin 10.02.2016 tarihli ek kararı ile bu hususta yeniden hüküm kurması doğru olmadığından Mahkeme'nin 10.02.2016 tarihli ek kararının, davalı vekilinin de isteği gözetilmek suretiyle kaldırılmasına karar verilerek, 26.11.2015 tarihli asıl kararın yapılan temyiz incelemesinde;

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Yargılama sırasında davalının ölümü üzerine geriye mirasçı olarak davacı ve müşterek çocuklarının kaldığı, davacının bu sebeple müşterek çocuklara yönelik davasından ön inceleme duruşmasında feragat ettiği, mirasçıların yargılama sırasında vekille temsil edilmedikleri, diğer ilişkili kişi tarafından da vekalet ücreti talep edilmediğinin açıkça bildirildiği dikkate alınarak, Mahkemece davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.