Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/15403 K.2020/2887

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile davalılardan ... ve... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, ortaklığın giderilmesi davasına konu taşınmazlardan ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 97 parsel sayılı taşınmazın 17-18 yıl önce rızai taksim sonucu davacı ile davalılardan ...'ye yarı oranında paylaşıldığı, taşınmazın davacıya yarı oranında düşen payı üzerine davacının ağaç diktiği ileri sürülerek ağaçların aidiyetinin tespiti istenmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 97 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 8 fındık ocağı, 2 kiraz ağacı, 3 erik ağacı, 1 hurma ağacı, 2 ayva ağacı, 2 elma ağacı, 1 manadalina ağacı, 1 armut ağacı ile 1 üzüm asmasının davacı tarafından dikilmiş olup aidiyetinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın kısmen kabulüne dair mahkeme kararı davacı vekili ile davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortaklığın giderilmesi davasına konu taşınmaz üzerindeki ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti (muhtesatın tespiti) istemine ilişkindir.

1. Davalılar ... ve ...'nun temyizi yönünden,

Dava, muhtdesatın tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece muhdesat olarak kabul edilen ağaçların değeri 440,00 TL olup, kabul edilen miktar karar tarihi olan 2016 itibariyle kesinlik sınırı olan 2.190,00 TL'yi geçmemektedir. 1086 sayılı HUMK'un 5219 sayılı Yasa ile Değişik 427. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 2016 yılı itibariyle miktar ve değeri 2.190,00 TL’yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan davalıların temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

a)Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) HMK’nin 297/2. maddesi gereğince, mahkemece verilen hüküm ile taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu maddeye göre, hüküm fıkrasının çok açık olması, infazı sırasında tereddüt yaratmayacak şekilde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların tek tek belirtilmesi gerekir. Aksi halde, hükmün icrası sırasında şüphe ve tereddütlerin doğmasına ve ilamın infaz edilememesine neden olur. O halde, aynı cins ağaçlardan bir kısmı yönünden davanın kabul edilmiş, diğerleri yönünden ise reddedilmiş olmasına rağmen Mahkemece hüküm fıkrasında, davacıya aidiyetine karar verilen ağaçların yaşlarının belirtilmemesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısımlarının HUMK'un 438/7. (HMK'nin 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.