Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/15503 K.2019/1749

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili, borçluya ait taş ocağında haciz işlemi yapılması sırasında haciz mahallinde hazır bulunan ... isimli şahsın taş ocağını davalı borçlu şirketin davalı 3.kişi şirkete devrettiğini, kendisinin de devralan 3.kişi şirketin taşeronluğunu yapan başka bir şirketin elemanı olduğunu beyan ettiğini, taş ocağında devredildiği iddia edilen şirkete ait vergi levhasına rastlanmadığı gibi devralan şirket tarafından taş ocağındaki menkul malların kendilerine ait olduğuna ilişkin belge ve fatura da ibraz edilmediğini belirterek, davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, müvekkilinin 10.12.2012 tarihinde maden işletme ruhsatını dava dışı Karabela şirketinden devraldığını, söz konusu madende faaliyet gösteren borçlu şirketten de maden çıkarmada kullanılan bir kısım alet ve makinaların fatura karşılığında 14.12.2012 tarihinde satın alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haciz sırasında davalı üçüncü kişi lehine istihkak iddiasında bulunan ... ...’ın davacı üçüncü kişiyi temsile yetkili bir şahıs olmadığı, üçüncü kişinin hacizden itibaren yedi gün içinde istihkak iddiasında bulunmadığı,diğer taraftan, haciz işlemi davalı 3.kişiye ait maden ocağında yapılmış olup, haciz mahallinde borçluya bir belge, evrak ya da tabelaya rastlanmadığı, söz konusu adresin, borçluya ödeme emrinin gönderildiği adres yahut bu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olduğu adres de olmadığı,

ayrıca borçlu ile davalı 3.kişi arasında işletme devri olduğunu gösterir bir delil bulunmadığı,ispat külfetinin davacı alacaklının üzerinde olduğu, davacının karinenin aksini ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için ön koşul, malın üçüncü kişi elinde haczedilmesi üzerine üçüncü kişi tarafından haczedilen mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı gibi sınırlı bir ayni hakka vs. dayanarak istihkak iddiasında bulunulmasıdır. İstihkak iddiası, tüzel kişilerde tüzel kişiyi temsile yetkili organlarca, gerçek kişilerde ise ya kendisi tarafından ya da bu kişiyi temsile yetkili kişilerce ileri sürülebilir. Tüzel kişiyi veya gerçek kişiyi temsil yetkisi olmayan kişinin yaptığı iddia, geçerli bir istihkak iddiası sayılmaz.

Somut olayda, Mahkemece her ne kadar geçerli istihkak iddiası bulunmadığı kabul edilmiş ise de davanın usulden reddi yerine esastan reddine karar verilmiştir. Bu durumda, dava konusu 11.11.2015 tarihinde yapılan haciz sırasında 3. kişi yararına istihkak iddiasında bulunan ... ...’ın üçüncü kişi şirkete bağlı çalışan alt taşeron şirketin çalışanı olduğu anlaşılmakla, anılan şahsın, üçüncü kişi yararına istihkak iddiasında bulunmaya yetkili olmadığı sabittir.

Davalı üçüncü kişi tarafından hacizden itibaren İİK’nin 96/3. maddesinde belirtilen 7 günlük süre içerisinde yapılmış bir istihkak iddiası da bulunmamaktadır.

O halde davacı alacaklının İİK 99.maddesi hükümlerine göre istihkak davası açmakta hukuki yararı olmadığından, 6100 sayılı HMK'nin 114/ h ve 115/2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değilse de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden ve hükmün redde ilişkin bölümü sonucu itibari ile doğru görüldüğünden, HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilip kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.