Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/15554 K.2020/2997

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın 65 parsel yönünden kabulüne, 101 ve 111 parseller yönünden açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirtilen dava konusu taşınmazda bulunan betonarme ev, iki adet ahır, ambar, banyo, ocak ve meyve bahçesinin vekil edenince yapıldığını açıklayarak, muhdesatın tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 65 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlar yönünden davanın kabulüyle, taşınmaz üzerinde bulunan ve bilirkişi heyetinin 24.05.2013 tarihli raporunda nitelikleri belirtilen 14 adet ağaç, 152 A ve B numaralı bir adet yığma ambar, 153 nolu 1 adet yığma ağır, 161 nolu ev, 162 nolu banyo, 163 nolu yığma ocaktan ibaret muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine; 101 ve 111 nolu parseller üzerinde bulunduğu tespit edilen muhdesatlar yönündeki aidiyetin tespiti davasının 17.12.2014 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı Hazine vekilinin harca yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda; Mahkemece; “ 3-Yargılama sırasında davacıdan alınan 882,00 TL peşin karar ve ilam harcından açılmamış sayılmasına karar verilen parseller yönünden alınması gereken 25,20 TL karar ve ilam harcının mahsubu ile geriye kalan 856,80 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," şeklinde hüküm tesis edilmiştir.

Davalı Hazinenin Harçlar Kanunu gereğince harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin hüküm fıkrasında davalı aleyhine harç tahsiline karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.