Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/16868 K.2016/16602

Davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde, asıl davanın reddine karşı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bakırköy 2. Aile Mahkemesi'nden verilen 31.05.2016 gün ve 369/330 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı-karşı davalı ... vekili, boşanma davası ile birlikte evlilik birliği içinde davalı-karşı davacı adına kayıtlı bir adet arsa ve ev alındığını belirterek bu yerin yarı mülkiyetini talep etmiştir. Mahkemece, katkı payı talebine havi değeri bildirmek üzere verilen süre içerisinde 08.02.2007 tarihli dilekçe ile harca esas değer 7.000,00 TL olarak açıklanmış ve bilahare bilirkişi raporu üzerine 70,880 TL üzerinden harcı tamamlanmıştır.

Tarafların mal rejiminin tasfiyesine ilişkin taleplerinin tefriki sonrası 07.11.2008 tarihli dilekçe ile davalı-karşı davacı adına kayıtlı arsayı alan ve üzerine binayı yaptıran kişinin davacı-karşı davalı olduğu, o dönem tarafların araları iyi olduğu için davalı-karşı davacı üzerine tapuda kaydedildiğini açıklayarak taleplerinin taşınmazın yarı değeri olduğu bildirilmiştir.

Karşı dava yönünden, dava konusu edilen taşınmazlar ve aracın edinilmesinde karşı davacının katkısının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi savunulmuştur.

Davalı-karşı davacı ... vekili, boşanma davası ile birlikte mal rejiminin tasfiyesi talebinde bulunmuş olup, 26.11.2008 tarihli dilekçe ile karşı davalarına konu evlilik birliği içerisinde edinilen davacı-karşı davalı adına kayıtlı beş adet taşınmaz ve bir adet araç yönünden talep miktarlarını açıklamış ve toplam talep 100.000,00 TL üzerinden harç yatırılmıştır. Asıl davanın ise reddine karar verilmesi savunulmuştur.

Mahkemece, taraflar adına tescilli tüm gayrimenkullerin 01-01-2002 yılından önce edinildiği. bu nedenle de TMK.220/b.2 gereği tarafların kişisel malı olarak kabul edilmesi gerektiği, taraflardan birinin diğerinin kişisel malı olan gayrimenkule yaptığı katkıyı ispat edemedikleri, bu nedenle katkı payı alacaklarının bulunmadığı, ancak dava konusu aracın 2005 tarihinde davacı-karşı davalı ...

Hüseyin adına tescil edildiği ve buradaki alacağın katılma alacağı olduğu, davalı karşı davacının değerinin yarısını talep edebileceği, muhtemel karar tarihindeki değerinin de 9.000,00 TL olduğunun tesbit edildiği, bu nedenle davacı-karşı davalının davasının reddine, davalı-karşı davacının davasının ise kısmen kabulü ile 4.500,00 TL'nin davacı karşı davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Her iki taraf vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairece yapılan inceleme sonucunda 17.02.2014 gün 2013/7482 Esas ve 2014/2489 Karar sayılı ilam ile araç yönünden hükmün onanmasına; asıl dava ve karşı davaya konu taşınmazlar yönünden ise eksik araştırma ve inceleme yapıldığından hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde.

04.04.2016 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak asıl davanın reddine, karşı dava yönünden ise davacı-karşı davalı adına kayıtlı 5 adet taşınmaz olduğu, boşanma dava tarihi itibariyle toplam değerlerinin 251.000,00 TL olduğu, davalı-karşı davacının bu taşınmazların alımında hiç bir katkısının olmadığını iddia etmenin mümkün bulunmadığı gibi bu katkının ne kadar olduğunu tesbit etmenin de mümkün bulunmadığı, bu durumda TBK.

50. maddesi gereğince hakkaniyete uygun olacağı gerekçesiyle karşı davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL katkı payının davacı-karşı davalıdan tahsili ile davalı-davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı-karşı davalı vekilinin tüm ve davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı-karşı davacı vekilinin asıl davanın reddi yönünden hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince.

Davacı-karşı davalı taraf dava değerini 7.000,00 TL olarak bildirmiş olup, taşınmazın dava tarihi itibariyle değeri bilirkişi tarafından 09.06.2010 tarihli rapor ile 70.880,00 TL olarak tespit edildiği, bozma sonrası yapılan yargılamanın ikinci celsesi Mahkemece verilen süre içinde davacı-karşı davalı tarafça bu değer üzerinden eksik nispi harcın tamamlandığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda reddedilen miktar 70.880,00 TL olup karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca hükmedilecek avukatlık ücreti 8.146,8 TL iken hükmün (3) nolu bendinde "Maktu 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacı karşı davalıdan tahsili ile davalı karşı davacıya ödenmesine," karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.