KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2016/17983 E., 2019/11254 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2019
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- İstihkak
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı üçüncü kişi vekili, hacze konu iş makinasının vekil edeni adına sicilde kayıtlı olduğunu, müvekkili ile borçlu şirketin hiçbir bağının olmadığını belirterek, davanın kabulünü talep etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, dava konusu menkulün borçlu şirkete ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste haczedildiğini, ispat yükünün üçüncü kişide olduğunu, haciz mahallinde hazır bulunan kişinin mahcuzların tamamının dava dışı Gelişim Toprak Şirketine ait olduğunu iddia ettiğini, iddiaların birbiri ile çeliştiğini ve samimi olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, dava konu iş makinesinin davacıya ait olduğuna ilişkin bilgi ve belgeler dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Haciz borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmış, haciz mahallinde takip borçlusu şirkete ait evraklar bulunmuştur. Buna göre, İİK'nin 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi, borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Üçüncü kişi her ne kadar karinenin aksinin ispatı için mahcuzun borçlu şirketten alındığını gösteren 16.08.2013 tarihli Noter Satış Sözleşmesi sunmuş ise de, satış tarihinden haczin yapıldığı 19.03.2015 tarihine kadar satışa konu iş makinesinin borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste bulunma sebebine dair makul bir açıklama yapılmamış olması karşısında, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2016/17983, K. 2019/11254, 11 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama