Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/20350 K.2016/17486

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Hüküm, borçlu vekili tarafından süre tutum dilekçesi ile temyiz edilmiştir. Mahkemece 05.05.2016 tarihli ek karar ile süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu kez temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu vekili 24.12.2015 tarihinde tefhim edilen kararı 04.01.2016 tarihinde temyiz etmiştir. Temyiz için son gün 03/01/2016 olup pazar gününe denk geldiğinden ve sürenin son gününün hafta sonuna, tatile rastlaması halinde tatilin bittiği ilk mesai günü sonunda süre sona ereceğinden borçlu vekilinin temyiz istemi süresinde olup temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.